donderdag 24 december 2015

Weihnachten/Kerst

Unterschiedlicher können unsere Feiertage nicht aussehen...Die Herren werden barfüssig, leicht bekleidet mit einer Weihnachtsmütze auf dem Kopf, bei 30 Grad ihr Bierchen geniessen. Und die Damen feiern besinnliche Weihnachten im Kreise der deutschen Familie. Aber ab 31. Dezember werden wir wieder vereint sein und dann werden wir unser Abenteuer gemeinsam fortsetzen. Wir wünschen unserer Familie, Freunden, Kollegen und Segelfreunden ein wunderschönes Weihnachtsfest und ein gesundes und glückliches 2016! Hier noch ein kleiner philosophischer Spruch zum Jahresende, unser Motto für das neue Jahr:
"Man kann keine neuen Ozeane entdecken, hat man nicht den Mut, die Küste aus den Augen zu verlieren" 

Zo verschillend kunnen feestdagen zijn...De mannen zullen met blote voeten, schamel gekleed met een kerstmuts op hun hoofd bij 30 graden hun biertje drinken. En de dames vieren kerst met de familie in Duitsland. Maar vanaf 31 december zullen we weer verenigt zijn en dan zullen we ons avontuur gezamenlijk voortzetten.
Wij wensen onze familie, vrienden, collega´s en zeilmaatjes een prachtig kerstfeest en een gelukkig en gezond 2016.
Hier nog een filosofische spreuk (vrij vertaald vanuit de duitse versie), ons motto voor het nieuwe jaar:
"Men kan geen nieuwe ozeanen ontdekken als men niet de moed heeft de kust uit het oog te verliezen."

maandag 21 december 2015

Angekommen / Aangekomen in Suriname

Wir sind daaaaa!!!!!!
Gestern haben wir wieder grandiose 152 Meilen gefahren. Und dann, genau 20:50 UTC, also 21:50 Uhr in Deutschland hat unser Anker den Boden berührt. Wie erwartet war die Strömung zu stark und haben wir uns für eine extra Ruhepause entschieden. Morgen werden wir weitere 5h bei besseren Umständen den Fluss hoch fahren. Wir liegen jetzt auf einem idillischen Fluss und geniessen auf dem Boot, dass wie ein Haus in der Strömung liegt, mit ein paar Bierchen unsere Ankunft. Wir haben es geschafft!

We zijn er!
De afgelopen dag hebben we weer een geweldige 152 mijl afgelegd en om 20:50 UTC, 21:50 in Nederland, heeft ons anker de bodem bereikt. Zoals verwacht kwam onze aankomsttijd in Suriname niet erg goed uit met het getij en de stroming. We hebben een stukje de rivier opgevaren en hadden direct 2,5 knoop stroming bruin rivierwater tegen. Morgen gaan we, met de betere omstandigehden, de 5 uren naar Domburg stroomopwaarts varen. Op dit moment liggen we aan het begin van de rivier op anker bij de idylische mangroven en genieten op de boot van een paar welverdiende biertjes. We hebben het gehaald! We zijn trots en voldaan...

zondag 20 december 2015

Technische info / Technische Information

Technische info: Je wilt ons een leuk bericht sturen? Doe dat dan niet via de email die je van ons in jouw email box ontvangt. Dat is een non-reply bericht. Als je wilt reageren doe dat dan via onze website direct onder het door ons geplaatste bericht of stuur een email aan sy.septemberblue@gmail.com. Wij verheugen ons op elk bericht!!!

Technische Information: Du willst uns eine Nachricht schicken? Antworte dann nicht auf unsere Email welche Du in Deiner Inbox findest. Das ist ein nonreply-Bericht.Du kannst gerne auf unserer Webseite auf einen von unseren Berichten reagieren oder schick uns eine Nachricht per Email: sy.septemberblue@gmail.com. Wir freuen uns von Euch zu lesen.

Überfahrt Tag 14/Oversteek dag 14

Noch eine Nacht auf See!
Wenn es so weiter läuft, dann werden wir Morgen (20.12.) am Anfang des Surinam Flusses ankommen. Unser Timing is nicht optimal, denn ungefähr bei unserer Ankunft ist Hochwasser, was mehr Gegenströmung auf dem Fluss bedeutet. Wir entscheiden uns dennoch dafür das Boot nicht zu bremsen und uns die Situation vor Ort an zu schauen. Wenn die Strömung zu viel wird, werden wir uns einen ruhigen Platz für die Nacht suchen. Man merkt schon, dass wir näher an Land kommen. Die Wasserfarbe wird so langsam wieder heller und auch das Seeleben wird wieder aktiver. So wurden wir heute morgen von einem Pilotwhale, der wenige Meter von uns entfernt autauchte, überrascht. Den ganzen Tag kamen öfter Delfine vorbei, um uns den Weg zu weisen. Der Tagesabstand war 147 Meilen.

Nog 1 nachtje op zee!
Als alles goed gaat, zijn we dan bij de monding van de Suriname rivier. De timing van onze aankomst is niet zo best, want het is dan HW geweest en dan heb je nog meer stroming tegen op de rivier. We hebben besloten de boot niet af te remmen en met daglicht een stukje de rivier op te varen. Mocht de stroming te heftig zijn dan zoeken we een plekje aan een steiger of we gooien het anker uit om de volgende dag verder naar Domburg te varen. We merken al dat we dichter bij land komen, het water heeft een andere kleur het weer verandert (bewolkt en af en toe regen) en het zeeleven verandert. Vanmorgen maakte een pilotwhale een vreugde sprong 5 meter naast onze boot om ons te verwelkomen in het ondiepere water. Uiteraard waren de dolfijnen ook weer van de partij. Over de hele dag genomen, zijn ze wel een stuk of 5 keer langs gekomen om ons de weg te wijzen. De dagafstand was 147 mijl.

zaterdag 19 december 2015

Überfahrt Tag 13/Oversteek dag 13

Ein neuer Rekord!
Und was für einer! 164 Meilen in 24 Stunden, was einen Schnitt von fast 7 Knoten bedeutet (die starke Strömung hat uns vielleicht auch ein bisschen geholfen). Dies hat zur Folge, dass wir wieder neu mit rechnen anfangen. Jetzt scheint sogar 20. Dezember schon eine Möglichkeit! Wir stehen in Kontakt mit befreundeten Seglern die gerade in Paramaribo angekommen sind, um uns zu erzählen was sie für schlau halten bezüglich der Anfahrt (Uhrzeit). Für den Moment haben wir erst einmal die Segel etwas kleiner gemacht, auch wegen den möglichen Squalls die hier auftauchen können. Dies sind sehr kurz andauernde Regenschauer mit viel Wind.
Heute hat unser französicher Freund hier an Bord lekkere Crepes gebacken, wovon wir den ganzen Tag genossen haben. Ansonsten haben wir uns wieder einmal kaputt geschwitzt. Bei Temperaturen von weit über 30 Grad und zunehmender Luftfeuchtigkeit auch nicht so komisch. Das Wasser bietet auch keine Alternative mehr, es ist nämlich auch schon 29 Grad.

Een nieuw rekord vandaag!
En wat voor een?! 164 mijlen in 24 uur, bijna 7 knopen gemiddeld. Voor September Blue is dat hard. Het gevolg van de twee afgelopen dagen met vele afgelegde mijlen, is dat we weer opnieuw moeten rekenen. Nu zouden we zelfs al de 20e aan kunnen komen. Alleen is dat dan laat op de dag wanneer het donker wordt. Meestal is dat niet de beste tijd als je de aanloop niet kent. We staan in contact met bevriende zeilers die er al zijn dus we wachten even af met wat voor informatie zij komen. De komende nachten varen we met 2 riffen in het grootzeil (kleiner zeil)en de fok, omdat we in dit gebied squalls kunnen verwachten. Squalls zijn hevige regenbuien waar ook veel wind in kan zitten, vaak duurt dat maar kort. Vandaag heeft onze franse vriend de befaamde crepes gemaakt. En de rest van de dag hebben we ons kapot zitten zweten. In de boot loopt de temperatuur op tot ruim boven de 30 graden. Het water biedt ook geen oplossing, dat is namelijk ruim 29 graden.

vrijdag 18 december 2015

Überfahrt Tag 12/Oversteek dag 12

Das Rechnen hat begonnen!
Heute haben wir angefangen unsere Ankunft in Paramaribo ein bisschen zu planen. Wegen der Ungewissheit von unbeleuchteten Bojen und der Stärke der Strömung bei dem Suriname Fluss, den wir noch ungefähr 5 Stunden hoch fahren müssen, wollen wir dort mit Tageslicht ankommen. Es gibt also zwei Möglichkeiten; mit guter Geschwindigkeit könnten wir nämlich schon am 21.12. ankommen. Ansonsten müssen wir das Boot ein bisschen bremsen um am 22. anzukommen. Für den Moment sieht es für die erste Möglichkeit sehr gut aus. Denn heute wurden 147 Meilen gesegelt! Es wurde auf einen neuen Tagesrekord gehofft, aber der blieb leider aus. 147 Meilen hatten wir schon Mal, Mist! Knapp verfehlt. Der Wind hat uns jedoch noch nicht verlassen, sodass wir für morgen gute Chancen haben diesen Rekord dann zu brechen. Ansonsten wurden wir heute verwöhnt mit 3 selbst gebackenen Pizzen, wurde ein CD von einem holländischen Komiker gehört und haben wir die Uhr zum letzten Mal eine Stunde zurückgestellt. Wir leben jetzt UTC -3, 4 Stunden eher als bei euch.

Het rekenen is begonnen!
Vandaag zijn we begonnen onze aankomst in Paramaribo te plannen. Vanwege eventuele onverlichte boeien en de sterke stroming op de Suriname rivier, die we nog 5 uur moeten opvaren, willen we met daglicht aankomen. Er zijn daarom nu twee mogelijkheden. Met een goede snelheid redden we het om de 21e aan te komen en anders moeten we de boot wat afremmen om de 22e aan te komen. Op dit moment zijn de kansen erg goed voor de eerste mogelijkheid, want vandaag hebben we 147 mijlen afgelegd. We hoopten op een nieuw dagrekord, maar helaas lukte dat niet. Die 147 mijlen op een dag hebben we al een keer eerder gevaren van de Canarische eilanden naar de Kaapverden. Balen! De wind heeft ons nog niet verlaten, zodat we morgen nog een poging kunnen doen. Verder hebben we vandaag verse pizza gebakken (brood is op) en de conference van Youp van 't Hek zitten luisteren. Aan boord hebben we de Surinaamse tijd al overgenomen en leven nu UTC-3, 4 uur eerder dan bij jullie.

donderdag 17 december 2015

Überfahrt Tag 11/Oversteek dag 11

Daar zijn we weer.
Vandaag hebben we weer redlijk wat mijlen kunmnen maken, 123 om precies te zijn. De crew en de boot houden zich erg goed. En helemaal vanzelf sprekend is dat niet, want het materiaal krijgt op een trip als deze redelijk wat te verduren. Om ons heen horen we vaak genoeg dat er belangrijke dingen kapot gaan aan de boot. Een boot die voor ons vertrokken was, moest bijvoorbeeld terug, omdat er twee stagen (staalkabels) van de mast gebroken waren. Op een andere boot ging halverwege de stuurinrichting kapot. Zij moeten nu de tweede helft op de hand sturen met de noodhelmstok. Op de September Blue is er tot nu toe weinig kapot gegaan ("fingers crossed"), slechts een scheur in de gennaker en een gebroken harpje. We hebben nu nog 600 mijlen te gaan en hopen die in de komende 5 of 6 fagen te kunnen maken. Waarschijnlijk komen we dus 21 of 22 december aan.

Da sind wir wieder.
Heute haben wir wieder etwas mehr Meilen machen können, 123 um genau zu sein. Die Mannschaft und das Boot halten sich sehr gut. Und das ist nicht so selbstverständlich, weil bei so einer Reise das Boot schon was aushalten muss.. Um uns herum hören wir dann auch ab und zu mal Probleme. So musste ein Boot zurueck nachdem 2 Stahlkabel gebrochen waren. Ein anderes Boot musste den halben Weg, wegen eines Defektes am Steuer, mit der Hand steuern . Bei uns ist es bisher zum Glueck in Grenzen geblieben. Es gab einen kleinen Riss in einem Segel (genhaker) und ein kleines Teil im Mast ist abgebrochen (ebenfalls ein Teil des Genhakers). Wir haben noch 600 Meilen vor uns und wir erwarten das in de nächsten 5 oder 6 Tagen hinlegen zu können. Wahrscheinlich kommen wir am 21. oder am 22. Dezember an.

woensdag 16 december 2015

Überfahrt Tag 10/Oversteek dag 10

Wow, das wird ein fantastischer Angeltag, dachten wir.
Die Angelleine war gerade Mal 10 Minuten im Wasser und schon war ein Fisch dran. Niklas kam schon mit dem Boothaken hoch um den Fisch an Bord zu heben. Das ging alles viel zu gut. Genau in dem Moment wo Elmar den Boothaken ins Wasser lies, sah der Fisch den scharfen Haken neben sich auftauchen und wusste sich mit einem Schlag vom Angelhaken zu befreien. Danach haben wir den ganzen Tag keinen Fisch mehr gesehen. Naja, probieren wir es morgen halt wieder. Auf dem Gebiet segeln gibt es keine Besonderheiten. Ja, wir haben einen neuen Rekord aufgestellt. Die wenigsten Meilen in 24 Stunden je, 95 Meilen. Morgen kommt wieder mehr Wind und Donnerstag auch. Bisher sind wir aber immer noch mehr als einen halben Tag schneller als geplant. Noch vielen Dank für eure Reaktionen auf unserer Seite. Wir können sie hier nicht lesen, aber sie werder uns weiter übermittelt per email. Immer schön um zu lesen.

Wauw, dit gaat een fantastische visdag worden, dachten we.
Nog geen 10 minuten lag de lijn in het water en ja hoor een vis aan de haak. Niklas kwam al met de boothaak aan lopen om de vis aan boord te takelen. Jeetje dit loopt als een geoliede machine, dit kan nooit goed gaan. Op het moment dat Elmar de boothaak in het water stak, zag de vis in z'n ooghoek zeker de grote scherpe punt, want hij rukte zich gelijk los van de haak en weg was hij. Daarna hebben we geen vis meer gezien. Naja, morgen weer een dag. Op het gebied van zeilen geen bijzonderheden. Ja, we hebben een rekord gebroken. Die van de minste mijlen in 24 uur ooit, namelijk 95 mijlen. Morgen komt er meer wind en donderdag ook dus dan gaan we proberen weer wat in te lopen. Voorlopig liggen we nog wel dik een halve dag voor op schema. Nog bedankt voor de reacties die we via de site kregen. Wij kunnen ze hier niet zien, maar ze werden doorgestuurd. Altijd leuk om te zien.

dinsdag 15 december 2015

Überfahrt Tag 9/Oversteek dag 9

Wir fahren immer noch ruhig unsere Meilen der Sonne hinterher. Hinter uns sehen wir sie jeden Tag aufsteigen und genau vor uns verabschiedet sie sich wieder. Das Wasser wird langsam wärmer, jetzt schon 28,5 Grad. Ansonsten passierte heute sehr wenig, mal abgesehen vom duschen (ja das wird schon als echter Luxus gesehen). Eine Überfahrt ist mehr eine geistige Herausforderung als eine Körperliche. Dein Kopf wird langsam immer leerer und leerer ohne die Eindrücke der Aussenwelt. So hat man den ganzen Tag sehr viel Zeit zum nachdenken. Die 2 festen Bestandteile der Bewohner von der September Blue sind zum Entschluss gekommen, dass wir uns sehr glücklich schätzen können mit all den tollen Menschen um uns herum in der Familie sowie im Freundeskreis. Also wenn du das liest; ''Wir haben euch lieb!''. Der Tagesabstand war leider nur magere 107 Meilen.

We leven nog!
Dat is eigenlijk zo'n beetje de belangrijkste boodschap van dit bericht. Ja en dan nog dat we de goede kant op gaan; de zon komt achter ons op, gaat voor ons onder en het water wordt steeds warmer, nu 28,5 graden. Verder is er namelijk vandaag niet veel gebeurd, op de baard trimmen en douchen na dan. De dagen gaan redelijk snel voorbij en het ritme loopt hier langzaam door aan boord. Een oversteek als deze is meer een mentale dan een fysieke inspanning. Je hoofd raakt langzaam leeg door het gebrek aan alle prikkels van buitenaf. Je hebt veel tijd om over dingen na te denken die voor jou belangrijk zijn. De 2 vaste bewoners van de September Blue realiseren zich vooral dat ze heel gelukkig zijn met de familie en vrienden om zich heen. Dus als je dit leest; "We houden van jullie!" De dagafstand was dan weer minder om over naar huis te schrijven; een schamele 107 mijl.

maandag 14 december 2015

Überfahrt Tag 8/Oversteek dag 8

Halbzeit! Um 18:00 UTC war es dann so weit. Wir waren auf Position N 12 03.17 W 41 22.65 und hatten noch genau 966,2 Meilen vor uns. Das haben wir dann auch gefeiert mit einem herrlich kaltem Bier. Ganz aus der Gefahrenzone sind wir aber noch nicht. Wir haben noch Diesel für 500 Meilen. Ein paar Tage müssen also schon noch gesegelt werden bis wir in Not auch den Rest mit Motor fahren können. Die anderen Vorräte sind alle noch gut gefüllt, sodass wir nicht ausgehungert in Paramaribo ankommen müssen. Der Tagesabstand war 114 Meilen.

Halverwege! Om 18:00 UTC was het dan zo ver. We zitten op positie N 12 03.17 W 41 22.65 en we hebben nog 966,2 mijlen voor de boeg. Dat hebben we uitgebreid gevierd met een lekker koud pilske. Helemaal uit de gevarenzone zijn we nog niet. We hebben nog diesel voor 500 mijlen dus nog een paar nachten en dan zouden we zelfs op de motor de overkant kunnen halen. Alle andere voorraden zijn ook nog redelijk op peil dus ik denk dat we niet uitgehongerd aan hoeven te komen in Paramaribo. De dagafstand vandaag was 114 mijl.

zondag 13 december 2015

Überfahrt Tag 7/Oversteek dag 7

Auf See wird kein Tropfen Alkohol getrunken, so unsere Regel. Wenn etwas passiert muss man gleich hellwach sein. Abbeeerr, jede Regel hat seine Ausnahme. Und das ist bei uns wenn es etwas zu feiern gibt. Wie es jetzt aussieht, werden wir morgen Nachmittag auf der Hälfte der Überfahrt sein, mit noch weniger als 1000 Meilen vor uns. Und das muss natürlich gefeiert werden! Mit einem Glas Bier! Die Hälfte der Fahrt ist auch gleich eine gute Gelegenheit um mal gut unsere Vorräte anzuschauen. Eins ist jetzt schon sicher, Brot werden wir nicht bis zum Ende essen können. Wir haben jetzt noch anderhalb und dann ist es alle. Der Tagesabstand war 128 Meilen.

We kijken uit naar een biertje!
Op zee drinken we geen druppel alcohol. Als er iets gebeurt, moet je gewoon gelijk scherp zijn. Maarrrrrr, er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen. En dat is als er iets te vieren is. Zoals het er nu uitziet, zijn we morgen halverwege de oversteek en hebben dan nog een kleine 1000 mijl te gaan. Dat gaan we hier natuurlijk vieren en dat doen we met een glaasje bier. Ole! Als je op de helft bent, is het ook een mooie gelegenheid om je voorraden eens goed te bekijken en te bepalen of we wel genoeg hebben. 1 ding is wel zeker en dat is dat we te weinig brood hebben. We hebben er nu nog anderhalf en dan is het op. De dagafstand van de afgelopen dag was 128 mijl.

zaterdag 12 december 2015

Überfahrt Tag 6/Oversteek dag 6

Da sind wir wieder. Inzwischen haben wir an Bord die Uhrzeit wieder um eine Stunde verfrüht. Wir leben jetzt 3 Stunden eher als in Europa. An Bord sind alle in einen guten Rhytmus gekommen. Auf See gibt es nicht mehr zu sehen als einen Vogel. Wir fragen uns ab wie so ein Vogel überleben kann so weit von Land. Gesternabend sahen wir 2 grosse Fischerbote. Etwas was wir nicht erwarten bei einer Entfernung von 600 Meilen (1100 km) zum Land. De meisten wissen es denke ich schon, aber Niklas und Elmar sind mit zwei weiteren Gästen an Bord. Das Boot läuft gut und wir 4 machen gemeinsam unsere Nachtdienste. Mickael (Franzose), fängt um 20:00 an, 22:00 kommt Giammarco (Italiäner) hoch, gefolgt von Niklas um 0:00 und dann Elmar um 2:00. Danach machen wir die selbe Runde noch einmal bis 12:00 Uhr  mittags. So haben wir also alle 12 Stunden Schlaf. Hört sich viel an, aber in Realität bleibt man doch immer noch hängen und ist schlafen für manche nicht leicht auf einem immer bewegendem Boot. Ungefähr um 14:00 Uhr sitzen wir dann zusammen und essen warm, hören Musik, spielen Risk (Sieger war heute Niklas), gucken Film, spielen Gitarre oder erzählen Schwachsin. Nachts um 2:00 Uhr schickt der Kapitän unsere Positionsdaten, den Bericht den ihr jetzt lest und holt die aktuellen Wetterdaten rein. So sehen die meisten Tage hier an Bord aus. Der Tagesabstand war 124 Meilen.

Daar zijn we weer. Inmiddels hebben we hier aan boord de klok weer een uur terug gezet. Wij leven nu 3 uur vroeger dan in Europa. Aan boord is iedereen in een goed ritme gekomen. Op zee is niet veel meer te zien dan een verdwaalde vogel. We vragen ons af hoe die kan overleven zo ver uit de kust. Heel af en toe zien we een groot vrachtschip langs komen. Gisteravond doken er ineens 2 grote vissersboten op. Iets wat je helemaal niet verwacht als je 600 mijl (omgerekend 1100 km) van land verwijderd bent. De meesten weten het denk ik al, maar Niklas en Elmar varen de boot met 2 opstappers over. De boot loopt op het moment goed en wij 4 lopen hier om beurten onze wachten. Mickael (franse opstapper) begint om 20:00, om 22:00 komt Giammarco (italiaanse opstapper), om 00:00 komt Niklas en om 02:00 komt Elmar. Daarna maken we het zelfde rondje nog een keer en dan is het 12:00 's middags. We hebben dus allemaal 12 uur de tijd om te slapen. Dat is veel, maar slapen kan soms lastig zijn op een rollende boot. Rond een uur of 14:00 eten we met z'n 4-en warm en zitten we bij elkaar, spelen Risk (winnaar vandaag was Niklas), kijken film, luisteren muziek, spelen gitaar en praten onzin. 's Nachts om 02:00 stuurt de kapitein de positierapporten eruit, dit bericht wat je nu leest en haalt het weer binnen. Zo zien onze dagen er dus ongeveer uit en zo ook de afgelopen dag. De dagafstand was vandaag 124 mijl.

vrijdag 11 december 2015

Überfahrt Tag 5/Oversteek dag 5

Ein Tag zum vergessen.
Heute ist so ein Tag wo man da sitzt und denkt, was haben wir heute eigentlich gemacht? Und dann fällt einem sehr wenig ein. Geschlafen, geredet, gegessen, das was ein Mensch halt an einem Tag macht. Und oh ja, ein Film wurde geguckt. Viel mehr war nach zwei Nächten mit doppeltem Nachtdienst wegen des selber steuern nicht los. Also ein Tag an den sich wohl in Zukunft keiner mehr erinnern wird. Die Nacht vom 11. auf 12. Dezember steuert die Windfahne wieder einmal, dass bedeutet, etwas mehr Schlaf und weniger Meilen. Der Tagesabstand war 142 Meilen.

Een dag die je verder vergeten kan.
Vandaag was zo een dag dat je denkt; wat hebben we vandaag eigenlijk gedaan? En dan schiet je eigenlijk weinig te binnen. Geslapen, gepraat, gegeten, dat wat een mens normaal gesproken doet op een dag. En oja, een film gekeken en de genua snel naar beneden gehaald, omdat boven in de mast een harpje brak. Veel meer is er na twee nachten op de hand te hebben gestuurd niet gebeurd. Kortom, een dag die je in de geschiedenisboeken niet meer terug zou vinden. De nacht van 11 op 12 december stuurt de windvaan, genaamd Arie, weer eens. Dat betekent wat meer slapen en minder mijlen. De dagafstand was 142 mijlen.

donderdag 10 december 2015

Überfahrt Tag 4 / Oversteek dag 4

Wir haben Fisch! Und was für einen. Natürlich war der Fisch genau am Haken wärend des wohlverdienten Mittagsschlafes des Kapitäns. Alle waren gleich aufgeregt. Alles musste schnell gesucht werden, um den Fisch an Bord zu bekommen. Wir hatten nämlich nicht erwartet, dass wir auch mal was fangen. Erst den Kescher in einander schrauben, aber schon schnell sahen wir, dass das nicht passen würde. Also musste ein grosser Haken uns helfen den Mahi Mahi ins Boot zu kriegen. Erst mal wiegen, messen und Fotos machen bevor das filitieren begann. Der Fisch war mehr als 4 Kilo und fast einen Meter lang.

Das Segeln klappt auch einigermassen. Richtig viel Wind haben wir nicht. Er bleibt immer so zwichen 10 und 15 Knoten hängen. Dann muss man mit diesem Boot schon viel Segel setzen, um vorwärts zu kommen. Im Moment haben wir 2 Vorsegel. Gestern haben wir gerade so 110 Meilen machen können.

We hebben vis! En wat voor een. Uiteraard zat de vis precies aan de haak toen de kapitein lag te slapen. De hele boot was gelijk in rep en roer. Alles moest bij elkaar gezocht worden om hem aan boord te takelen. We hadden namelijk niet meer verwacht dat we iets zouden vangen. Eerst even het schepnet in elkaar schroeven, dat ging alleen niet passen. Dan maar met die grote gaffelhaak de vis aan boord hijsen. Uiteindelijk lag hij in de kuip. Eerst even wegen, meten en foto's maken voordat we gaan fileren. De vis woog dik 4 kilo en was bijan een meter lang.

Met het zeilen gaat het ook redelijk. Echt heel veel wind hebben we niet. We hebben nu 10 soms 15 knopen wind recht van achter. Met deze boot moet je dan redelijk veel zeil zetten om een beetje snelheid te krijgen. Op dit moment hebben we 2 voorzeilen staan. De fok en de gennaker staan beiden uitgeboomd, de gennaker op de giek en de fok op de spinnakerboom. Afelopen dag hebben we er met pijn en moeite 110 mijl uit weten te persen.

woensdag 9 december 2015

Überfahrt Tag 3 / Oversteek dag 3

We hebben wind! Afgelopen nacht hebben we met de gennaker (lichtweer zeil van 90m2) redelijk wat mijlen kunnen maken. Normaal gesproken varen we geen gennaker in de nacht, omdat je minder manoevreerbaar bent met dit zeil. Alleen nu liep de boot zo lekker en rustig dat we hem hebben laten staan. Overdag hebben we ook redelijke wind gehad. Aan boord is de sfeer goed en we hebben een hoop lol. Vandaag hebben we een beetje gitaar gespeeld, gedoucht, gekookt en niet afgewassen :-) In dit deel van de oceaan liggen hele grote velden met algen. We hebben daar behoorlijk last van. Het roer van onze windvaan zit iedere keer vol en we vissen alleen maar groente uit de zee. Geen vis dus. We hebben elke dag contact met de belgische boot Sailaway en een hoop nederlandse boten via de SSB radio. De belgen hebben inmiddels hun tweede Mahi Mahi vis gevangen, frustrerend! Op dit moment varen we een koers die lastig te sturen is voor zowel de stuurautomaat als de windvaan. Dan blijft er 1 optie over, op de hand sturen. De dagafstand was 120 mijl.

Wir haben Wind! Letzte Nacht haben wir mit dem gennaker (leichtsegel von 90 m2) einen guten Abstand hinlegen können. Normalerweise machen wir dies nicht in der Nacht, aber diesmal war es ruhig und stabiel genug um ihn draussen lassen zu können. Am Tag hatten wir auch genug Wind um so unseren ersten vollen Tag segeln zu können. An Bord ist die Stimmung gut. Heute wurde ein bisschen Gitarre gespielt, geduscht, gekocht und nicht abgewaschen ;-) In dem Teil des Ozeans wo wir uns jetzt befinden sind grosse Algenfelder die uns das Leben manchmal ganz schön schwer machen. So angeln wir mehr Gemüse als Fische und hängt unsere Windfahne auch manchmal voll mit Algen. Wir haben jeden Tag Kontakt mit dem belgischem Boot Sailaway und einigen anderen holländischen Boten über das SSB radio. Das belgische Boot hat inzwichen schon den zweiten Mahi Mahi gefangen, frustrierend! Im Moment fahren wir einen Kurs der für den Steureautomaten sowie für die Windfahne schwierig zu segeln ist. Darum benutzen wir jetzt auch mal die altmodische Art, selber steuern. Der Tagesabstand war 120 Meilen.

dinsdag 8 december 2015

überfahrt Tag 2 / Oversteek dag 2

Die Segel funktionieren noch! Seit heute nachmittag können wir endlich segeln. Die ganze Nacht und den ganzen Morgen wurde noch mit Motor gefahren, aber jetzt hat dieser auch seine wohlverdiente Ruhe. Wir probieren jetzt sogar mit einer zweiten Leine zu angeln, bisher auch dies ohne Erfolg. Die gestrigen Risk Runde wurde heute beendet, der Sieger: Elmar! Wenn wir den Vorhersagen glauben können, haben wir die nächsten Tage auch noch ruhiges Wetter, aber immer gerade genug Wind um zu segeln. Für den Moment genau das was wir wollen. Unsere Geschwindigkeit hat inzwischen auch die gewünschte Höhe erreicht. Tagesabstand 100 Meilen.

De zeilen doen het nog! Sinds vanmiddag kunnen we eindelijk zeilen. De hele nacht en morgen hebben we nog met de motor bij gevaren, maar nu heeft die ook z'n welverdiende rust gekregen. We proberen nu zelfs met een tweede lijn te vissen, tot nu toe zonder succes en het potje Risk van gister werd vandaag door Elmar gewonnen! Als we de weersverwachting mogen geloven dan krijgen we de komende dagen rustig weer, maar wel altijd genoeg wind om te kunnen zeilen. Voor dit moment precies wat we willen. De snelheid heeft intussen ook de gewenste hoogte bereikt. DE dagafstand was 100 mijl.

maandag 7 december 2015

Kapverdische Inseln/Kaapverdische eilanden

Kapverdische Inseln
Die Nächte vor Anker bei Santa Maria liegend, haben uns hin und her rollen lassen. Der Wind kam aus einer anderen Richtung als die Wellen. Wir haben Mühe, um überhaupt mit unserem kleinen Gummiboot an Bord oder an Land zu kommen. Für einen Landgang schaffte es Niklas sogar mit umgekippten Boot am Strand zu landen. Für mehr Komfort lässt Elmar einen zweiten Anker zu Wasser. Unsere Entspannung finden wir im All incl. Resort bei Michael en Denise. Wir kaufen uns einen Tagespass und nutzen das volle Programm aus. Alle elektrischen Apparate werden aufgeladen, das Internet dreht auf vollen Touren. Wir essen und trinken den ganzen Tag und die Kinder spielen zusammen. Am 24.11. feiern wir gemeinsam den Geburtstag von Elmar. Mambo  findet einen guten Strand um zu kitesurfen. Wir sehen ihn erst einige Tage später wieder an Bord. Aus einem Tag all incl. werden 3. Doch leider müssen wir auch hier wieder viel zu schnell Abschied nehmen. Vielen Dank an alle lieben Menschen für die Glückwünsche und Geschenke zu unseren Geburtstagen.
Am 26.11., der Geburtstag von Diana, steuern wir unser nächstes Ziel an, Santa Antaao. Wir segeln 127 Seemeilen in 22h. Der Kapitän ist nicht unzufrieden. Wieder bläst uns der Wind an unser Ziel. Der Motor kommt nicht zum Einsatz. Wir liegen vor Anker und planen für den nächsten Tag einen Ausflug mit einem Mietwagen. Leider wird Lupita krank und wir beschließen Santo Antaao gleich wieder zu verlassen und unsere letzte Insel auf den Kapverdischen Inseln, Sao Vincente anzusteuern.
Wir erreichen den Hafen von Mindelo innerhalb von zwei Stunden. Unser befreundetes Boot Sailaway liegt bereits vor Ort und die Freude des Wiedersehens ist groß. Wir nutzen die Tage hier im Hafen, um das Boot und die Mannschaft auf die große Überfahrt vorzubereiten. Elmar wechselt den Öl- und Kraftstofffilter, kontrolliert den Mast und die Elektrizität.

Wir gehen auf den lokalen Markt und kaufen Obst und Gemüse. Für ein besonderes Abendmahl besuchen wir den Fischmarkt. Da das Anglerglück sich noch nicht eingestellt hat, müssen wir Fisch kaufen. Wir kaufen ein Prachtexemplar (Name unbekannt ?) Wir räuchern zum ersten Mal mit unserem Räucherofen. Der Fisch schmeckt herrlich. Hoffentlich kommen doch auch noch selber gefangene Fische auf den Tisch.

Auch bekannte Niederländer finden den weiten Weg nach Mindelo. Elmar trinkt ein Bier mit Reinout Oerlemans, ein über die Grenzen Hollands bekannter Filmregisseur.

Beginn Dezember breiten wir unsere Mannschaft weiter aus. Mickael, ein Franzose wird mit Elmar, Niklas en Mambo nach Suriname segeln. Die Damen verlassen am 5.12. das Boot und fliegen nach Hause. Die Entscheidung den Ozean nicht gemeinsam als Familie zu bezwingen, fällt Diana nicht leicht. Die bisherigen lange Segeltörns haben ihr jedoch zu viel Energie gekostet. Die innere Unruhe und die Naturelemente haben Diana überzeugt, dass das Verlassen der September Blue eine gute Lösung für alle ist. Die Mädels werden Ende Dezember wieder an Bord kommen und die Reise fortsetzen. Mit Mambo und Mickael haben wir zwei gute Segler an Bord, welche gemeinsam mit dem Rest der Mannschaft die lange Überfahrt meistern werden. Die Jungs starten auch am 5.12.! 2000 Seemeilen liegen vor ihnen!

Nachdem Diana und Lupita am Samstag das Boot in aller Frühe verlassen haben, beginnt für sie eine anstrengende Reise. Der erste Flug von Sao Vincente nach Sal verläuft noch planmässig. Doch auf Sal beginnt das Warten. Wegen technischen Problemen wird die Maschine nach Amsterdam nach Santiago umgeleitet. Man sagt uns, dass eine Lösung heute, aber spätestens morgen gefunden wird. Lupita ist bitter enttäuscht. Sie will nach Hause. Der Nikolaus wartet in Holland. Es bricht einem das Herz sie so weinen zu sehen. Andere Fluggäste sehen das auch. Ein super freundlicher Holländer kauft ihr ein Geschenk. Lupita schlägt erst das Geschenk ab…er is nicht der Nikolaus. Doch Lego Friends gewinnt…Lupita beginnt gleich zu bauen. Inzwischen erhalten wir die Information, dass wir erst einmal in ein Hotel müssen. Es ist inzwischen 15.00 Uhr und wir sind auf einer anderen Insel. Der erlösende Anruf kommt um fünf. Wir werden um 22.00 Uhr wieder abgeholt und zum Flughafen gebracht. Laut Anzeigetafel sollen wir um 00.00 Uhr mit TACV Richtung Amsterdam fliegen. Es wird 03.00 Uhr mit Euro Atlantic. Am Sonntag 12.00 Uhr landen wir endlich auf Schiphol. Die nächsten 3 Wochen verbleiben die Damen in Niederland und Deutschland. Am 31.12. geht der Flug wieder zurück nach Paramaribo.

Kaapverdische eilanden
De nachten op anker voor Santa Maria lieten de boot en de crew aardig heen en weer rollen. De wind komt precies uit een andere richting dan de deining. We hebben moeite om überhaupt met onze kleine rubberboot aan boord of aan land te komen. Niklas presteert het om met de rubberboot ondersteboven op het strand aan te spoelen. Voor meer rust aan boord laat Elmar het tweede anker zakken om recht op de golven te liggen. Onze ontspanning vinden we in het all inclusive resort bij Michael en Denise. We kopen een dag pas en nutten het programma daar volledig uit. Alle elektrische apparaten worden opgeladen, het internet maakt overuren. We eten en drinken de hele dag en de kinderen spelen heerlijk met elkaar. Op 24 november vieren we de verjaardag van Elmar met ze allen. Mambo vermaakt zich ook prima. Hij vindt een goede spot om te kitesurfen en we zien hem pas dagen later terug. Uit 1 dag all inclusive worden het er uiteindelijk 3. En zo moeten we weer veel te snel afscheid nemen. Hartelijke dank aan alle lieve mensen voor de felicitaties en cadeautjes voor onze verjaardagen.


Op de verjaardag van Diana, 26 november, is ons volgende doel Santo Antaao. We zeilen 127 zeemijlen in 22 uur. De kapitein is niet ontevreden. Weer hebben we genoeg wind. De motor blijft uit. We liggen voor anker. Voor de volgende dag willen we een auto huren om het eiland te ontdekken. Helaas wordt Lupita ziek en zo beslissen we Santo Antaao meteen weer te verlaten en naar ons laatste eiland op Kaapverdië, Sao Vincente te koersen.   
We bereiken Mindelo na 2 uurtjes rustig zeilen. Onze vrienden van de Sailaway liggen al in de haven en de vreugde is groot wanneer we elkaar weer zien. De volgende dagen worden volledig besteed aan het voorbereiden van zowel de boot als ook de crew op de oversteek. Elmar wisselt de olie en brandstoffilters, gaat de mast in om de verstaging te controleren en controleert de elektriciteit. We gaan naar de lokale markt en kopen verse groenten en fruit.  Voor een bijzonder avondeten bezoeken we de vismarkt. Omdat we al lang geen eigen vis hebben gevangen, zullen we toch eentje moeten kopen. We kiezen een prachtexemplaar waarvan we de naam niet kennen ;-). We maken voor het eerst gebruik van onze rookoven. De vis smaakt heerlijk. Hopelijk komt er binnenkort wel weer eigen gevangen vis op tafel.   

Ook bekende Nederlanders vinden de weg naar Mindelo. Elmar drinkt een lekker biertje met Reinout Oerlemans.

Begin december komt weer een extra bemanningslid aan boord. Mickael, een fransman zeilt met ons naar Suriname. Want de dames gaan op 5 december van boord en vliegen naar huis. De beslissing om de oceaan niet als familie te overwinnen, valt Diana zwaar. Maar de langen zeiltochten tot nu toe hebben haar te veel energie gekost. De onrust en de natuurelementen hebben Diana overtuigd dat het verlaten van de boot een goede oplossing voor iedereen is
. Met Mambo en Mickael hebben we twee goede zeilers aan boord die samen met de rest van de bemanning de overkant veilig zullen halen. De jongens beginnen ook op 5 december aan de oversteek! 2000 zeemijlen liggen voor de boeg.

Nadat Diana en Lupita de boot op zaterdag heel vroeg hebben verlaten, begint voor hun een vermoeiende reis welke in totaal 27 uur zal duren. De eerste vlucht vanaf Sao Vincente naar Sal gaat goed. Maar op Sal begint het wachten. Vanwege technische problemen gaan we in plaats van Amsterdam naar een ander eiland, Santiago. Wij krijgen de informatie dat vandaag of uiterlijk morgen een oplossing gevonden zal worden. Lupita is teleurgesteld. Zij wil naar huis. Sinterklaas wacht, het is pakjesavond. Niet alleen Diana breekt het hart. Ook andere passagiers zien haar huilen. Een super vriendelijke Nederlander koopt haar een cadeau.  Lupita weigert in eerste instantie…hij is niet Sinterklaas. Maar Lego Friends wint…Lupita begint lekker te bouwen. Intussen krijgen we het bericht dat we in een hotel gebracht zullen worden. Het is inmiddels 3 uur en we zitten op een ander eiland.  Laat in de middag krijgen we het verlossende bericht. We worden om 10 uur opgehaald en weer naar het vliegveld gebracht. Op het boordje staat dat we om 00.00 uur met TACV zullen vertrekken. Het wordt 3.00 uur dat we met Euro Atlantic opstijgen. Op zondag 12.00 uur landen we eindelijk op Schiphol. De volgenden 3 weken verblijven we in Nederland en Duitsland. Op 31 december gaan we naar Paramaribo en zullen we onze reis met de mannen vervolgen.


überfahrt Tag 1 / Oversteek dag 1

Die bisherigen ... Meilen werden bei sehr ruhigem Wetter vor allem mit Motor gefahren. Der Wind lässt uns noch im Stich. Das bedeutet aber auch das wir den gewünschten ruhigen Anfang haben, heute war es sogar möglich ein Runde Risk zu spielen. Für Montag wird mehr Wind angesagt also wahrscheinlich dürfen die Segel auch mal an die Arbeit. Aber für den Moment können wir noch ein bisschen vom brummen des Motors geniessen und probieren noch etwas zu schlafen. Tagesabstand waren 100 Seemeilen. Bis Morgen!

De tot nu toe afgelegde mijlen zijn vooral afgelegd met hulp van de motor. De wind laat ons nog een beetje in de steek. Dat betekent ook dat de rustige start zoals we die ons wensten uitkomt. Vandaag was het zelfs mogelijk om een potje Risk te spelen. Voor maandag wordt er wat meer wind voorspeld dus dan kunnen we de zeilen aan het werk zetten. Voor nu kunnen we nog even van het brommende motorgeluid genieten en proberen nog wat te slapen. De dagafstand was 100 zeemijlen. Tot morgen!

zondag 6 december 2015

Abfahrt nach Paramaribo / Vertrokken naar Paramaribo

Heute, 5 december, haben wir um 17:00 UTC die Stadt Minderlo verlassen. Es liegen knapp 2000 Seemeilen zwichen uns und unserem Ziel Suriname. Es war eigentlich geplant etwas früher los zu segeln aber das frische Obst und Gemüse holen dauerte doch noch länger als gedacht.

Der Wind war beim verlassen des Hafens schwach und ist inzwichen ganz weg gefallen. Wir mussten gerade den Motor anmachen. Für die Nächsten Tage wird auch wenig Wind angesagt, danach wird es besser. Ihr könnt sehen wo wir uns befinden unter "positie''. Ihr könnt dann besser auf der zweiten Karte gucken. Wir probieren jeden Tag einen kleinen text zu schreiben, also bis morgen!

Vandaag 5 december hebben we om 17:00 UTC de touwen losgegooid in Mindelo. Er liggen een kleine 2000 zeemijlen voor de boeg voordat we in Suriname zijn. Het plan was eigenlijk om iets eerder te vertrekken, maar we moesten nog vers fruit, groente en fruit kopen. Dat duurde iets langer dan verwacht.

De wind was bij vertrek zwak en op dit moment bijna helemaal weg gevallen. We hebben daarom net de motor aan moeten zetten. Voor de komende dagen staat ook nog weinigwind op het programma, maar daarna wordt het beter. Je kunt zien waar we zijn onder het kopje "positie". Je moet dan naar het tweede kaartje kijken. Verder zullen we elka dag een korte update schrijven dus tot morgen!

vrijdag 27 november 2015

Sal - Santo Antaao

Wieder auf hoher See! Geburtstage halten uns nicht davon ab unsere Reise fortzusetzen. Wir sind unterwegs zu einer anderen kapverdischen Insel. Dafuer muessen wir wieder 24h die Segel setzen um 127 Meilen abzulegen. Nach 5 Tagen ausruhen auf Sal mit Denise, Michael und den Kindern. Fantastisch dass sie da waren aber der Abschied fiel uns schwer. Momentan faellt es uns nicht leicht sich dem Rythmus des Meeres wieder anzupassen. Aber uns erwartet ein wunderschoenes neues Ziel; Santo Antaao

Weer onderweg! Verjaardagen houden ons niet tegen om verder te reizen. Wij zijn onderweg naar een ander eiland op de Kapverden. Hiervoor moeten we weer 24 uur zeilen om 127 zeemijlen af te leggen. Na 5 dagen van rust met Denise, Michael en de kinderen. Fantastisch dat ze er waren, maar het afscheid viel ons zwaar. Momenteel valt het even tegen om weer aan het ritme van de oceaan te wennen. Maar ons verwacht een prachtig eiland; Santo Antaao

dinsdag 24 november 2015

Abwechslungsreiche Zeit auf Gran Canaria / Afwisselende tijd op Gran Canaria

Nach 14h auf dem Meer kommen wir am Montag, 2.11. um 6:00 Uhr morgens in Las Palmas an. Ein Hafen mit 1200 Liegeplätzen erwartet uns. Der Hafen ist voll mit Boten welche zusammen mit der ARC den Atlantischen Ozean überqueren. Wir probieren den Hafenmeister über VHF zu erreichen. Keine Antwort…es ist Feiertag und es ist zu früh. Wir legen an einem schwedischen Boot von 20 Meter an. Es dauert jedoch nicht lange und wir werden durch den Hafenmeister geweckt. Mit unserem 12 Meter Boot liegen wir nicht im richtigen Steiger. Wir werden freundlich aber sehr direkt aufgefordert den Hafen sofort zu verlassen. Wir sind als Nicht – ARC – Reisende nicht willkommen. Lupita erscheint im Bild und die Männer werden weich. Wir dürfen eine Nacht im Hafen an einem anderen Steiger liegen. Unsere kleine Chica hat die Situation gerettet. Wir wollen jedoch bis Mittwoch bleiben. Denn dann kommt Opa aus Deutschland zu Besuch.  Wir müssen also jeden Morgen zum Hafenbüro und fragen, ob wir noch eine Nacht im Hafen liegen dürfen. Das tun wir pflichtgemäß, außer am Mittwoch. Wir holen Opa früh vom Flughafen ab. Die Freude über seinen Besuch ist groß, jedoch wird diese schnell getrübt. Wir kommen zum Hafen und unser Boot ist weg. Elmar ist entsetzt. Unsere Zugangskarte ist auch deaktiviert. Durch Zufall sehen wir unser Boot vor dem Hafenbüro. Ein Hafenmeister steht unauffällig neben uns und verhält sich ruhig. Als wir ihn jedoch erkennen, wird er freundlich aber nachdrücklich darauf hingewiesen, dass er sich unrechtmäßig an unserem Eigentum vergriffen hat. Wir werden darauf hingewiesen, dass wir bis 12:00 Uhr beim Hafenbüro um Erlaubnis für eine extra Nacht hätten fragen müssen. Es ist 13:30 Uhr. Auf einmal nichts mehr mit Tranquillo. Die Stimmung ist eisig. Wir verlassen am 5.11. Las Palmas. Unsere Erinnerungen hat diesen Hafen sind mehr als schlecht.

Aber wir lassen uns die Stimmung nicht vermiesen. Die nächsten Tagen liegen wir viel vor Anker und gehen herrlich schwimmen und verbringen die Zeit am Strand. Der Abschied von Opa naht schneller als wir denken und so fahren wir am Montag, 9.11. in Puerto de Mogan ein, eine kleine gemütliche Stadt. Opa müssen wir leider viel zu schnell wieder auf dem Flughafen absetzen.

Am 11.11. müssen wir leider auch Abschied von unserer lieben Tante Non nehmen. Die Flagge geht auf Halbmast. Unsere Welt steht um 12:10 Uhr still. Wir gedenken einer wunderbaren Frau. Wir werden sie sehr vermissen und stets in Erinnerung behalten. Ruhe sanft, liebe Oma Lemper.

Am Donnerstag bekommen wir nochmals Besuch. Regina und Walter verbringen ihren Urlaub auf Gran Canaria und nehmen sich die Zeit uns in Mogan zu besuchen. Wir genießen es sehr das die Beiden da sind und leider müssen sie auch wieder zu früh zurück zu ihrem Hotel.

Für die nächsten Tage behalten wir den Wind gut im Auge. Wir wollen unsere Reise fortsetzen. Wir bereiten uns auf eine Reise von 775 Seemeilen vor. Es geht nach Sal, eine Insel der Kapverden. Die Abreise müssen wir nochmals um einen Tag verschieben. Viel Wind erreicht die Insel. Am Samstag, 14.11. verlassen wir um 18:00 Uhr Spanien und beginnen die erste Nacht mit viel Wind. Unsere Mannschaft hat inzwischen Zuwachs bekommen. Mambo, ein italienischer Junge aus Rom wird uns in den nächsten 6 Wochen begleiten. In den nächsten Tage verändert sich qua Windstärke wenig. Wir fahren alle Tage mit vollen Segeln. Der Wind bläst mit einer Windstärke zwischen 4-6. Die Nächte teilen wir uns gut ein und dank unseres neuen Besatzungsmitgliedes darf jeder 3h extra schlafen. Die Tage ziehen sich hin. Land in Sicht wird sehnlichst erwartet. Am Freitag, 20.11. um 13:15 Uhr wird der Anker in Baia de Palmeira geworfen und das Schlauchboot schnell vorbereitet, um Land unter die Füße zu bekommen. Das Lächeln auf unseren Gesichtern bleibt noch für einige Stunden. Wir sind mächtig stolz darauf, dass wir diese Überfahrt in 5 Tagen und 6 Nächten gut gemeistert haben.

Wir segeln am folgenden Morgen direkt weiter. Besuch erwartet uns in Santa Maria. Denise und Michael haben sich die Mühe gemacht, um zu uns auf die Kapverdischen Inseln zu fliegen. Lupita und Fiene fliegen sich in die Arme als sie sich sehen. Wir genießen die nächsten Tage mit unserer holländischen Familie.

Afwisselende tijd op Gran Canaria


Na een zeiltourtje van 14h varen we op mandag, 2 november om 6 uur ’s morgens de haven van Las Palmas binnen. Een haven met 1200 ligplekken. De haven is vol met boten die samen met de ARC-organisatie de oversteek naar de Caraïben zullen maken. We proberen de havenmeester via de marifoon te bereiken. Geen antwoord het is een feestdag en het is nog vroeg. We leggen aan naast een Zweedse boot van 20 meter. Het duurt niet lang en we worden persoonlijk door de havenmeester wakker gemaakt. Met ons 12 m bootje liggen we toch niet bepaald aan de goede steiger en we worden vriendelijk verzocht direct de haven te verlaten. Wij zijn als Niet-ARC-lid niet welkom. Lupita komt naar boven en de mannen krijgen al wat meer sympathie voor ons. We mogen voor een nacht in de haven aan een andere steiger liggen. Onze kleine Chica heeft de situatie gered. Maar we willen eigenlijk tot woensdag blijven, want dan komt Opa uit Duitsland op visite.  We moeten dus elke ochtend naar het havenkantoor om te vragen of we nog een nacht extra mogen blijven. Elke ochtend trekken we een nummertje en gaan bij de receptie in de rij zitten, behalve op woensdag. We halen Opa vroeg af van het vliegveld. De vreugde voor zijn bezoek is groot. Alleen wordt deze abrupt verstoord. We komen terug naar de haven en onze boot is weg. Elmar is pissig. Onze toegangskaart voor de poort is ook gedeactiveerd.  Bij toeval zien we onze boot bij de steiger van het havenkantoor liggen. Ze hebben hem gewoon weg gesleept. Een havenmeester staat onopvallend naast ons en zegt niets. Zodra we hem herkennen wijzen we hem erop dat hij onbevoegd een voet op ons eigendom heeft gezet. Wij hadden vologens heem voor 12 uur om toestemming  moeten vragen of we nog een nachtje mochten blijven. Het is 13:30…niks meer met tranqilo. De stemming is verpest. We verlaten de haven van Las Palmas de volgende dag op 5 november. De herinneringen aan deze haven zijn meer dan slecht.

Maar we laten ons niet gek maken. De volgende dagen liggen we veel voor anker en genieten onze tijd op het strand en met zwemmen. De dagen met opa vergaan veel te snel en zo moeten we weer aan land, we kiezen voor Puerto de Mogan. Een klein en gemoedelijk stadje. Opa moeten we helaas weer veel te vroeg afzetten bij het vliegveld, de week is voorbij.

 Op 11 november nemen we ook afscheid van onze lieve Tante Non. De vlag gaat op half stok. Ons kleine wereldje staat om 12:10 uur even stil. We zullen u missen. U bent verzekerd van een plekje in ons hart. Dag, lieve Oma Lemper.

Donderdag krijgen we nog een keertje visite. Regina en Walter zijn op vakantie in Gran Canaria. Ze nemen zich de tijd om even langs te komen. Wij genieten de tijd met hun en helaas moeten we ook hier weer veel te snel afscheid nemen, want zij moeten terug naar hun hotel.

De komende dagen houden we de wind goed in de gaten. Wij willen verder. We bereiden ons voor op een oversteek naar Sal, een eiland van de archipel Kaapverdië, waarvoor we 775 zeemijlen moeten afleggen. Ons vertrek moeten we nog een dag verschuiven. Te veel wind komt onze kant op. Maar op zaterdag, 14 november om 18 uur verlaten we Spanje en beginnen we de eerste nacht met veel wind. Wij hebben inmiddels nog een extra bemanningslid gekregen. Mambo, een Italiaanse jonge uit Rome zal met ons het avontuur van de oversteek aangaan. Door een extra kracht kan iedereen elke nacht 3 uur extra slapen. De dagen zijn vermoeiend, maar we vinden snel ons ritme. En toch zoeken we na 5 dagen de horizon af naar land. Vrijdag, 20 november om 13:15 uur laten we eindelijk het anker zakken in Baia de Palmeira. Het rubberbootje wordt snel klaar gemaakt om snel land onder de voeten te voelen. De glimlach op onze gezichten blijft nog een tijdje. We zijn er best trots op dat we in 5 dagen en 6 nachten deze oversteek zo goed voor elkaar hebben gekregen.


De volgende dag gaan we meteen door naar Santa Maria. Bezoek komt eraan. Denise, Michael, Fiene en Mick hebben de moeite genomen om ons hier in Kaapverdië te bezoeken. Lupita en Fiene vliegen elkaar in de armen als ze elkaar zien. We genieten de volgenden dagen met onze lieve Nederlandse familie.

vrijdag 20 november 2015

Zesde nacht/6. Nacht

Und wieder sind wir in den letzten 24h mit 140 Seemeilen unserem Ziel Sal naeher gekommen. Der Wind blaest immer noch stark. Wir hoffen morgen, Freitag 20.11. im Laufe des Vormittages bereits Land in Sicht zu haben. Die Nacht ist sternenklar und der Mond scheint. Kleine Bemerkung am Rand; die Wassertemperatur betraegt 27,5 Grad.

En weer zijn we een stukje dichter bij Sal. We hebben met veel wind in de rug 140 zeemijlen in de afgelopen 24 uur afgelegd. Wij hopen morgenochtend, vrijdag 20 november al land te kunnen zien. De nacht is helder en de maan schijnt. Kleine opmerking; de watertemperatuur is 27,5 graden.

donderdag 19 november 2015

Vijvde nacht/5. Nacht

Das Wetter hat sich veraendert...noch hoehere Wellen und viel Wind haben uns in den letzten 24h 147 Seemeilen weitergebracht. Das Boot hat Freudentaenze auf den 3m hohen Wellen hingelegt. Wir waren weniger erfreut, aber allen geht es gut.

Het weer heeft zich inderdaad veranderd...nog hogere golven en veel wind hebben ons de afgelopen 24 uur een record afstand van 147 mijlen verder gebracht. De boot danste op de 3m hoge golven. Wij vonden het minder prettig, maar iedereen doet het goed aan boord.

woensdag 18 november 2015

Vierde nacht/4. Nacht

Heute hat der Wind es besonders gut mit uns gemeint, Windstaerke 5-6 und Windstoesse bis Windstaerke 7. Strengt ganz schoen an. Wir haben dafuer aber einen guten Abstand ablegen koennen, 140 Seemeilen in den letzten 24h. Nur noch 390 Seemeilen liegen vor uns. Das Wetter wird sich aendern, hoffentlich mit weniger hohen Wellen. Heute Nacht ist es bewoelkt, keine Sterne oder der Mond zu sehen.

Vandaag heeft de wind het goed bedoeld met ons, windkracht 5-6, met windstoten tot 7. Best vermoeiend. Maar we hebben een mooie afstand afgelegd, 140 zeemijlen in de afgelopen 24uur. Nog maar 390 zeemijlen te gaan. Het weer gaat veranderen, hopelijk met minder hoge golven. Vannacht is het bewolkt, geen sterren en geen maan.

dinsdag 17 november 2015

Derde nacht/3. Nacht

Ohne besondere Vorkommnisse haben wir in weiteren 24h 110 Seemeilen abgelegt. Noch immer koennen wir segeln. Der Wind kommt aus der richtigen Richtung.

Zonder bijzonderheden hebben we in de laatste 24 uur 110 zeemijlen afgelegd. We kunnen nog steeds zeilen, de wind komt uit de goede richting.

maandag 16 november 2015

tweede nacht/2. Nacht

Es laeuft noch alles nach Plan. Der Mannschaft geht es gut und sie hat ihren Rythmus gefunden. Die
Segel bekommen guten Wind. Haben in den ersten 24h 130 Seemeilen abgelegt. Noch 640 Seemeilen liegen voor uns.

Alles verloopt tot nu toe zoals gepland. Met de bemanning gaat het goed en we hebben het ritme gevonden.
De zeilen krijgen genoeg wind. We hebben in de eersten 24 uur 130 zeemijlen afgelegd. Nog 640 zeemijlen te gaan.

zondag 15 november 2015

Eerste nacht / Erste Nacht Gran Canaria - Kaap Verden

Samstag 14.11.2015 18:00 sind wir gestartet richtung Kaap Verden. Jetzt sind es 5 bis 6 Beaufort Wind. Noch Tagen und wir sind da.

Zaterdag 14-11-2015 18:00 zijn we begonnen met de overtocht naar de Kaap Verden. We hebben op dit moment windkracht 5 tot 6. Nog 7 dagen en we zijn er.

donderdag 12 november 2015

We staan stil

Lieve tante Non,

De boot ligt tijdelijk stil in de haven van Mogan.Onze reis wordt voor even gestaakt. De vlag waarvan we hoopten hem niet te hoeven hijsen hangt onder de eerste zaling, de rouwvlag. De Nederlandse vlag hangt "half stok" uit respect voor onze lieve tante Non. De gehele bemanning staat stil bij het overlijden van oma Lemper. Zo noemen de kinderen u, omdat u dat indische hapje zo heerlijk kon maken.

We zijn trots op u, omdat u zo een sterke en levenslustige vrouw was.
We zijn trots op u, omdat u de mooie leeftijd van 94 heeft behaald en toch zo modern was.
We zijn trots op u, omdat u de laatste seconde van uw leven zo leefde zoals u dat wilde.

Wij zijn trots op onszelf dat we u mochten kennen.

Rust zacht oma Lemper.


zondag 8 november 2015

Kanarische Inseln / Canarische eilanden


Kanarische Inseln

Für die Ausreise aus Marokko benötigten wir für die Abwicklung der Bezahlung und den Stempel in unserem Pass einen halben Tag. Es begann bereits damit, dass ein anderer Betrag für das Hafengeld gefordert wurde als abgesprochen. Darauf ließ sich unser Kapitän jedoch nicht ein…was zur Folge hatte, dass man uns bei der Einreisebehörde melden wolle und wir das Land vorläufig nicht verlassen durften. Letztendlich haben wir doch den abgesprochenen Betrag bezahlt. Später hörten wir, dass die Differenz für die eigene Tasche bestimmt war. Wir haben unseren Ausreisestempel bekommen und haben am Mittwoch, 21.10. unsere Segel Richtung Lanzarote gesetzt.

Zusammen mit unseren Freunden von der Mango machen wir uns auf den Weg 420 Seemeilen bei mäßigem Wind zu bezwingen. Es ist unsere erste Fahrt von 4 Nächten. Sowohl uns als auch Mango gibt es ein gutes Gefühl ein bekanntes Boot in der Nähe zu haben und nachts das grüne oder rote Licht zu sehen. Bereits nach Verlassen des Hafens geht wieder die Angel raus. Jedoch hatten wir mit unserem weißen Köder kein Glück. Wir wechseln also die Farbe. Wir wählen lila. Keine Sunde später werden wir durch viel Vogelgezeter hinter unserem Boot aufgeschreckt. Große Vögel, wovon wir den Namen nicht kennen, tauchen im Sturzflug auf unseren kleinen Plastikfisch. Wir sind jedoch nicht schnell genug die Angel reinzuholen und so  haben wir anstatt frischen Fisch einen Vogel am Haken. Wir befreien den Vogel von unserer Leine, fühlen uns aber doch schuldig. Die nächsten Tage wird die Angel nicht mehr eingesetzt. Wir haben vorläufig keinen Appetit mehr auf selbstgefangenen Fisch. Für eine willkommene Abwechslung haben kleine Vögel gesorgt, welche unser Boot für eine kleine Verschnaufpause genutzt haben. Lupita wollte sie bloß nicht zu nah an sich rankommen lassen. Sie wurde hysterisch und hat sich gleich in ihr Zimmer verkrochen. Wir wollten dann gleich wissen, ob sie dann überhaupt noch ein Haustier wolle…Nein!. Dieses Thema ist dann vorläufig auch vom Tisch (haha) Unser Kapitän hatte aber seine Freude mit dem kleinen Gefieder. Sie saßen auf seiner Hand, Kopf, Schulter…Leider war unser Boot auch ihre letzte Ruhestätte…die Vögel waren völlig erschöpft



Müde, aber auch ein wenig stolz kommen wir Samstagnacht, 24.10. zusammen mit Mango auf Lanzarote an. Den ersten Tag haben wir wenig unternommen. Die Seemeilen stecken uns doch mächtig in den Beinen. Aber für Montag haben wir uns gleich ein Auto gemietet, um die Insel zu entdecken. Der Nationalpark Timanfaya und die Höhlen Cueva de Los Verdes stehen auf dem Programm. Ein schöner Tag geht zu Ende mit einem gemeinsamen Abendessen mit der Crew von der Mango. Wir nehmen am folgenden Tag Abschied. Unsere gemeinsame Reise endet hier. Mango wird vorläufig auf den Kanaren bleiben. Doch unsere Reise geht weiter und wir starten mit dem Inselhüpfen zwischen den Kanarischen Inseln.

Am Dienstag, 27.10. fahren wir erst einmal 18 Seemeilen weiter an die Playa Blanca auf Lanzarote und ankern dort. Wir lernen die Mannschaft des belgischen Segelbootes „Sailaway“ kennen. Gemeinsam verbringen wir den Nachmittag am Strand und fahren am nächsten Tag weiter zur Isla de Lobos, ein Nationalpark vor der Küste Fuerteventuras gelegen. Wir bleiben nur ein Nacht hier und nutzen den guten Wind des nächsten Tages aus, um weiter nach Punta de Aceintuno auf Fuerteventura zu segeln. Während dieser Tour überrascht uns Windstärke 8. September Blue meistert diese Windstärke hervorragend. Wir fliegen förmlich mit 8 Knoten über die Wellen. Nach einer Nacht im Hafen ist diese kleine Stadt am 1. 11. unser Ausgangspunkt für weitere 80 Seemeilen nach Gran Canaria.


Canarische eilanden

Voor de afwikkeling van alle administratie voordat we Marokko mochten verlaten, hadden we een halve dag nodig. Er werd een ander bedrag voor het havengeld van ons gevraagd dan vooraf was afgesproken. Maar onze kapitein liet zich niet oplichten. Met als gevolg dat er gedreigd werd dat wij het land voorlopig niet mochten verlaten, de immigratiepolitie werd ingelicht. De kapitein bood nog netjes aan even mee te lopen naar de immigratiedienst, maar dat was niet nodig. De immigratiepolitie was begripvol, stond aan onze kant en stempelde direct onze paspoorten. Uiteindelijk hebben we dus het vooraf besproken bedrag betaald. Later hoorden  wij dat het verschil in “eigen kontzak” zou verdwijnen. Op woensdag 21 oktober zetten we koers richting Lanzarote.


Samen met onze vrienden van de Mango maken we ons op om 420 mijlen bij matige wind te bedwingen. Het is onze eerste grote oversteek van 4 nachten. Het is een fijn gevoel als je samen met een boot zo een lange oversteek maakt en s ’nachts het groene of rode licht van de ander in de verte ziet blinken. Meteen na het verlaten van de haven proberen we weer een keertje een lekker visje aan boord te halen. Alleen hebben we geen geluk met ons witte kunstaas. De kleur wordt veranderd. Wij gaan voor een paars nepvisje.  Geen uurtje later werden we door vogelgeschreeuw opgeschrikt. Grote vogels, waarvan we de naam niet weten, duiken op ons aas af. Alleen zijn we niet snel genoeg om de hengel binnen te halen en zo hebben we een vogel aan de haak. Wij bevrijden de vogel van onze vislijn, maar we voelen ons toch een beetje lullig. De volgende dagen wordt de hengel niet uitgegooid. Wij hebben even geen trek meer in vis. Kleine vogeltjes aan boord zorgen voor een welkome afwisseling. Lupita wilde ze echter niet te dicht in de buurt. Ze werd er hysterisch van en verstopte zich in haar kamer. De vraag of ze dan geen huisdier wilde, werd met een duidelijke “nee” beantwoord. Dus dit thema is dan voorlopig ook van tafel (haha). De kapitein kon het goed vinden met de vogels. Ze zaten op z’n hoofd, z’n schouder, z’n arm…. Ze hebben de boot voor de nacht gekozen als rustplaats. We begrijpen alleen niet waarom, maar de volgende dag begrijpen we dat de rustplaats niet alleen voor de nacht was. Ze waren totaal uitgeput, ze zijn dood.

 
Moe maar voldaan komen we zaterdagnacht, 24 oktober aan op Lanzarote. De eerste dag doen we rustig aan. We moeten even bijkomen. Maar voor de maandag huren we meteen een auto om het eiland te ontdekken. Timanfaya nationalpark en de grotten Cueva de Los Verdes staan op het program. De avond sluiten we gezellig af met een avondeten samen met de crew van de Mango. Wij zullen de volgende dag afscheid moeten nemen van onze vrienden. Zij blijven voorlopig op de Canarische eilanden. Maar wij gaan verder en beginnen met onze IsIand hopping. .

Op dinsag 27 oktober maken we ons op voor een kleine dagtocht naar Playa Blanca op Lanzarote. We leren hier de bemanning van de Belgische boot “Sailaway” kennen. Gezamenlijk gaan we de middag op het strand en zeilen de volgende dag verder naar Isla de Lobos, een nationaalpark voor de kust van Fuerteventura. Daar bbq-en we gezellig met onze nieuwe Belgische vrienden. We blijven alleen een nacht hier en maken de volgende dag gebruik van de goede wind om verder naar het zuiden te zeilen, naar Punta de Aceintuno op Fuerteventura. Tijdens deze tocht worden we verrast door een kleine windkracht 8. September Blue kan deze windkracht makkelijk hebben. We vliegen zowat over het water met dik 8 knopen. Na een nacht in de haven is deze kleine stad op 1 november ons startpunt voor de 80 zeemijlen naar Gran Canaria.