Für die Ausreise aus Marokko benötigten wir für die Abwicklung der Bezahlung und den Stempel in unserem Pass einen halben Tag. Es begann bereits damit, dass ein anderer Betrag für das Hafengeld gefordert wurde als abgesprochen. Darauf ließ sich unser Kapitän jedoch nicht ein…was zur Folge hatte, dass man uns bei der Einreisebehörde melden wolle und wir das Land vorläufig nicht verlassen durften. Letztendlich haben wir doch den abgesprochenen Betrag bezahlt. Später hörten wir, dass die Differenz für die eigene Tasche bestimmt war. Wir haben unseren Ausreisestempel bekommen und haben am Mittwoch, 21.10. unsere Segel Richtung Lanzarote gesetzt.
Zusammen mit unseren Freunden von der Mango machen wir uns auf den Weg 420 Seemeilen bei mäßigem Wind zu bezwingen. Es ist unsere erste Fahrt von 4 Nächten. Sowohl uns als auch Mango gibt es ein gutes Gefühl ein bekanntes Boot in der Nähe zu haben und nachts das grüne oder rote Licht zu sehen. Bereits nach Verlassen des Hafens geht wieder die Angel raus. Jedoch hatten wir mit unserem weißen Köder kein Glück. Wir wechseln also die Farbe. Wir wählen lila. Keine Sunde später werden wir durch viel Vogelgezeter hinter unserem Boot aufgeschreckt. Große Vögel, wovon wir den Namen nicht kennen, tauchen im Sturzflug auf unseren kleinen Plastikfisch. Wir sind jedoch nicht schnell genug die Angel reinzuholen und so haben wir anstatt frischen Fisch einen Vogel am Haken. Wir befreien den Vogel von unserer Leine, fühlen uns aber doch schuldig. Die nächsten Tage wird die Angel nicht mehr eingesetzt. Wir haben vorläufig keinen Appetit mehr auf selbstgefangenen Fisch. Für eine willkommene Abwechslung haben kleine Vögel gesorgt, welche unser Boot für eine kleine Verschnaufpause genutzt haben. Lupita wollte sie bloß nicht zu nah an sich rankommen lassen. Sie wurde hysterisch und hat sich gleich in ihr Zimmer verkrochen.
Am Dienstag, 27.10. fahren wir erst einmal 18 Seemeilen weiter an die Playa Blanca auf Lanzarote und ankern dort. Wir lernen die Mannschaft des belgischen Segelbootes „Sailaway“ kennen. Gemeinsam verbringen wir den Nachmittag am Strand und fahren am nächsten Tag weiter zur Isla de Lobos, ein Nationalpark vor der Küste Fuerteventuras gelegen. Wir bleiben nur ein Nacht hier und nutzen den guten Wind des nächsten Tages aus, um weiter nach Punta de Aceintuno auf Fuerteventura zu segeln. Während dieser Tour überrascht uns Windstärke 8. September Blue meistert diese Windstärke hervorragend. Wir fliegen förmlich mit 8 Knoten über die Wellen. Nach einer Nacht im Hafen ist diese kleine Stadt am 1. 11. unser Ausgangspunkt für weitere 80 Seemeilen nach Gran Canaria.
Canarische eilanden
Voor de afwikkeling van alle administratie voordat we Marokko mochten verlaten, hadden we een halve dag nodig. Er werd een ander bedrag voor het havengeld van ons gevraagd dan vooraf was afgesproken. Maar onze kapitein liet zich niet oplichten. Met als gevolg dat er gedreigd werd dat wij het land voorlopig niet mochten verlaten, de immigratiepolitie werd ingelicht. De kapitein bood nog netjes aan even mee te lopen naar de immigratiedienst, maar dat was niet nodig. De immigratiepolitie was begripvol, stond aan onze kant en stempelde direct onze paspoorten. Uiteindelijk hebben we dus het vooraf besproken bedrag betaald. Later hoorden wij dat het verschil in “eigen kontzak” zou verdwijnen. Op woensdag 21 oktober zetten we koers richting Lanzarote.
Samen met onze vrienden van de Mango maken we ons op om 420 mijlen bij matige wind te bedwingen. Het is onze eerste grote oversteek van 4 nachten. Het is een fijn gevoel als je samen met een boot zo een lange oversteek maakt en s ’nachts het groene of rode licht van de ander in de verte ziet blinken. Meteen na het verlaten van de haven proberen we weer een keertje een lekker visje aan boord te halen. Alleen hebben we geen geluk met ons witte kunstaas. De kleur wordt veranderd. Wij gaan voor een paars nepvisje. Geen uurtje later werden we door vogelgeschreeuw opgeschrikt. Grote vogels, waarvan we de naam niet weten, duiken op ons aas af. Alleen zijn we niet snel genoeg om de hengel binnen te halen en zo hebben we een vogel aan de haak. Wij bevrijden de vogel van onze vislijn, maar we voelen ons toch een beetje lullig. De volgende dagen wordt de hengel niet uitgegooid. Wij hebben even geen trek meer in vis. Kleine vogeltjes aan boord zorgen voor een welkome afwisseling. Lupita wilde ze echter niet te dicht in de buurt. Ze werd er hysterisch van en verstopte zich in haar kamer. De vraag of ze dan geen huisdier wilde, werd met een duidelijke “nee” beantwoord. Dus dit thema is dan voorlopig ook van tafel (haha). De kapitein kon het goed vinden met de vogels. Ze zaten op z’n hoofd, z’n schouder, z’n arm…. Ze hebben de boot voor de nacht gekozen als rustplaats. We begrijpen alleen niet waarom, maar de volgende dag begrijpen we dat de rustplaats niet alleen voor de nacht was. Ze waren totaal uitgeput, ze zijn dood.
Op dinsag 27 oktober maken we ons op voor een kleine dagtocht naar Playa Blanca op Lanzarote. We leren hier de bemanning van de Belgische boot “Sailaway” kennen. Gezamenlijk gaan we de middag op het strand en zeilen de volgende dag verder naar Isla de Lobos, een nationaalpark voor de kust van Fuerteventura. Daar bbq-en we gezellig met onze nieuwe Belgische vrienden. We blijven alleen een nacht hier en maken de volgende dag gebruik van de goede wind om verder naar het zuiden te zeilen, naar Punta de Aceintuno op Fuerteventura. Tijdens deze tocht worden we verrast door een kleine windkracht 8. September Blue kan deze windkracht makkelijk hebben. We vliegen zowat over het water met dik 8 knopen. Na een nacht in de haven is deze kleine stad op 1 november ons startpunt voor de 80 zeemijlen naar Gran Canaria.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten