Tobago - Grenada

Um den Ausreisestempel in Scarborough zu bekommen, benötigen wir sage und schreibe 5h. Die Behörden hier bedenken immer wieder etwas neues, um eine extra Gebühr von den Seeleuten zu kassieren. Diesmal sind wir um 11:15 Uhr im Büro und uns wird mitgeteilt, dass wir scheinbar ihre Mittagspause stören. Wir sollen 200 Tobago Dollar extra bezahlen. Unglaublich! Wir bekommen den Stempel in unseren Reisepass. Die Entscheidung diese Insel so schnell wie möglich zu verlassen, fällt uns nach all unseren Erlebnissen hier nicht schwer. Wir holen am 27.01. um 16:00 Uhr den Anker hoch und machen uns auf den Weg nach Grenada, 75 Seemeilen liegen vor uns. Wir erhalten von unseren Freunden vom Boot Traumtänzer, welche bereits in Grenada liegen, die Information, dass wir vorsichtig sein sollen. Piraten haben in der letzten Zeit 2 Segelbote überfallen. Wir fahren also ohne Licht und ohne Signal (AIS) durch die Nacht. Elmar und Diana halten gemeinsam die ganze Nacht Wache. Vier Augen sehen mehr als zwei. Dazu Windstärke 5 - 6 und hohe Wellen verlangen unsere ganze Konzentration. Um 4:00 lassen wir unseren Anker in Prickly Bay zu Wasser und schliessen die Nacht mit einem leckeren Hamburger ab. Jetzt heisst es erst einmal wieder...Einreisestempel abholen.

Om de uitklaringsstempel in Scarborough te krijgen hebben we weer 5 uur nodig. De ambtenaren verzinnen hier ter plekke een nieuwe regel om extra geld van de zeilers te vangen. Deze keer verschijnen we om 11:15 uur op hun kantoor. We krijgen, nadat de papieren ingevuld zijn, de informatie dat ze nu lunchpauze hebben. Zij willen 200 Tobago dollars van ons. Belachelijk! We hadden de stempel in ons paspoort al, weigeren te betalen en verlaten Tobago zonder uitklaringspapieren voor de boot. Het valt ons niet zwaar om dit eiland na alle gebeurtenissen snel te verlaten. Op 27 januari om 16 uur halen we ons anker op en gaan op weg naar Grenada, 75 mijlen liggen voor ons. Van onze vrienden van de Traumtänzer ( zij liggen al op Grenada) krijgen wij te horen dat we voorzichtig moeten doen. In de afgelopen tijd zijn 2 zeilboten van piraten overvallen. Wij zeilen dus zonder licht en signaal (AIS) door de nacht. Elmar en Diana blijven de nacht samen op de uitkijk. Vier ogen zien meer als twee. Bijkomende windkracht 5-6 en hoge golven vragen volle concentratie. Om 4 uur op 28 januari laten we de anker in Prickly Bay zakken en sluiten deze nacht met een lekker hamburgertje af. En nu...weer een stempel halen.

Tobago

Unser Ankerplatz Anse Bateau ist der ideale Standort fuer eine Ueberfahrt nach Little Tobago, eine unbewohnte Insel fuer Vogelliebhaber. Die 1,40 Seemeilen ueberbruecken wir mit unserem Gummiboot. Eine ganz besonders imposante Fahrt erwartet uns...volle Pulle durch die Wellen gegen die Stroemung. Wir schnorcheln und machen eine Wanderung zur anderen Seite der Insel, wo Voegel ihre Nester haben.

Am 20.01. ziehen wir weiter Richtung Parlatuvier Bay. Eine frische Brise weht uns um die Ohren. Delfine lenken uns von der sehr rauhen See ab. Zwischen Pointes Rock und Saint Giles Islands erschrecken wir uns fuerchterlich. Der Alarm auf unserem Tiefenmesser geht los...2,40m! Wir schrammen einen kleinen Felsen. Der Schreck sitzt uns in den Knochen. Elmar ueberprueft, ob die Pumpe Wasser aus dem Boot
pumpt...zum Glueck nicht. Bei der naechstmoeglichen Gelegenheit taucht Elmar und ueberprueft die Unterseite. Gluecklicherweise haben wir nur ein paar Kratzer am Kiel und Ruder.

Die Bucht von Parlatuvier Bay ist leider ueberhaupt nicht geeignet fuer Segelboote.
Der Wind und die Wellen schlagen mit einer Gewalt in die Bucht ein, dass eine ruhige Nacht fuer uns unmoeglich ist. Wir ziehen also direkt weiter nach Englishman's Bay. Am 21.01. lassen wir also den Anker in dieser kleine Bucht zu Wasser. Papageie kreischen uns in die Ohren. Und auch Pelikane schwirren wieder um das Boot. Wir packen unsere Schnorchel und geniessen von einer farbenpraechtigen Unterwasserwelt. Grosse Fischschwaerme und tropische Fischsorten tauchen vor uns auf. Nach einer Nacht verlassen wir diese Bucht schon wieder. Der Wind zieht an und die Wellen lassen unsere September Blue und die Mannschaft nicht zur Ruhe kommen.

Wir fahren nach Castara Bay. Nachdem das Boot festliegt, wollen wir wieder einmal an Land. Wir haben jedoch nicht mit solchen Wellenbrechern gerechnet. Diana springt als erste aus dem Gummiboot und versucht an Land zu schwimmen. Mit einem extra Schleudergang unter Wasser beginnt dieser Landgang fuer sie mehr als unerfreulich. Lupita und Elmar kommen sicher an Land. Wir erkunden das kleine Dorf und wandern zu einem kleinen Wasserfall in dem wir uns herrlich erfrischen. Die Dunkelheit bricht an. Wir muessen zurueck zum Boot. Die Mannschaft von Sailaway probiert als erstes mit ihrem Gummiboot die hohen Wellen zu bezwingen. Der erste Versuch scheitert...das Boot kippt um und alle vier liegen im Wasser. Mauro und Luna haben zum Glueck Schwimmwesten an. Die Kinder sind sehr gestresst. Wie kommen wir wieder auf unsere Segelboote? Es ist eine grosse Herausforderung...wir bekommen Hilfe von lokalen Fischern. Sie kommen so weit wie moeglich an Land. Lupita wird durch einen starken Mann unter die Arme genommen und in ein Fischerboot gehoben.
Diana schafft es alleine. Der Fischer bringt uns zur September Blue, Elmar erreicht das Boot mit dem Gummiboot. Dieses Abenteuer wird noch lange auf der September Blue besprochen. Wir sind heil froh wieder sicher an Bord zu sein.


Unter Begleitung von Delfinen segeln wir am 23.01. weiter nach Plymouth. Auch hier sind wir die einzigen Segelboote die vor Anker liegen. Der Ankerplatz ist nicht ideal. Wir verlassen diesen Ort nach einer Nacht und segeln nach Milford Bay. Hier bleiben wir bis zum 27.01. Wir gehen schwimmen, gehen einkaufen und bereiten uns auf unseren naechsten Trip nach Grenada vor. Lupita erledigt wichtige Schularbeiten, der Cito-Test wird abgenommen. Sie ist mit dem Ergebnis sehr zufrieden. Wir hoffen, dass ihre Lehrerin auch zufrieden sein wird. Die Ergebnisse werden zur Kontrolle nach Holland geschickt.

Tobago

Onze ankerplaats in Anse Bateau is het ideale startpunt voor een overtocht van 1,4 mijl naar Little Tobago, een onbewoond eiland voor vogelliefhebbers. Dit tourtje leggen we af met onze rubberboot. Het wordt een redlijk spannend overtochtje waarbij de 3,3 PK voluit moet om ons tegen de stroming en wind aan de overkant te brengen. We snorkelen en maken een wandeling naar de ander kant van het eiland, waar vogels hun nesten hebben.

Op 20 januari varenb we verder richting Parlatuvier Bay. Een lekekr windje waait ons om de oren. Dolfijnen leiden ons van een redlijk onrustige zee af. Tussen Pointed Rock en Saint Giles Islands schrikken we even behoorlijk. Vanaf 50 meter diepte loopt de diepte ineens naar 30 meter, naar 20 meter, het diepte alarm gaat af en we raken een rots. We schrikken behoorlijk. Elmar kijkt gelijk of de automatische waterpomp aanslaat, die water uit de boot pompt in geval van een lekkage. Gelukkig is dat niet het geval. We zeilen verder en eenmaal voor anker bekijkt Elmar de onderkant. Slechts een paar krassen aan kiel en roer.

De baai van Parlatuvier is niet echt geschikt voor zeilboten. De wind en de golven komen met geweld de baai binnen en maakt een rustige nacht vrijwel onmogelijk. Daarom varen we na direct na de lunch naar de volgende baai, English Man's Bay. Op 21 januari laten we daar ons anker zakken. Papagaaien vliegen ons om de oren en Pelikanen vliegen af en aan. We pakken onze snorkeluitrusting en genieten van de kleurrijke onderwaterwereld. Grote scholen vissen en tropische korraalvissen omringen ons. Na een nacht verlaten we deze baai weer. De wind trekt aan en de golven laten onze September Blue en de crew niet met rust.

We varen naar Castara Bay. Nadat het anker vast zit in de bodem, willen we we weer eens het land op om de stad te bezoeken. We hadden alleen niet met zulke hoge brekende golven gerekend. hoe gaan we dit doen? Diana springt als eerste uit de rubberboot om het laatste stukje te zwemmen. Met een extra rondje in de wasmachine (brekende golven) bereikt ze veilig het land. Lupita en Elmar komen droog met de rubberboot aan land. We lopen door het kleine dorp en wandelen naar een waterval waar we heerlijk zwemmen. Het begint langzamerhand donker te worden en we moeten terug naar de boot. De crew van Sailaway probeert als eerste met de rubberboot door de branding te gaan. De eerste poging mislukt....de boot slaat om en ze liggen alle vier in het water. Mauro en Luna hebben gelukkig zwemvesten aan. De kinderen worden een beetje paniekerig. Hoe komen we terug bij onze boot? Het is een grote uitdaging... Lokale vissers schieten ons te hulp. Ze komen met hun boot zo ver mogelijk bij land. Lupita wordt door een grote sterke man de vissersboot op gedragen en Diana redt het alleen. De vissers brengen de dames naar September Blue. Elmar trotseert de branding en komt met de rubberboot veilig aan. Dit avontuur wordt nog wel even nabesproken aan boord. We zijn blij dat we weer terug aan boord zijn.



Onder begeleiding van dolfijnen (ja, alweer!) zeilen we 23 januari verder naar Plymouth. Ook hier zijn we de enigste zeilboten die op anker liggen. De ankerplaats is niet ideaal. Na een bezoekje aan het dorp en een redelijke nachtrust verlaten we de baai en zeilen naar Milford Bay. Hier blijven we tot 27 januari. We zwemmen, doen inkopen, slaan diesel in (a 25 cent per liter:-)) en bereiden onze overtocht naar Grenada voor. Lupita rond belangrijke schoolzaken af, de CITO toets wordt afgenomen. Ze is tevreden met de resultaten. We hopen dat Juf Hanneke ook tevreden zal zijn. De resultaten worden naar Nederland verstuurd.

Ankunft / Aankomst Tobago

Trotz weniger Segel sehen wir am 17.01. bereits um 4:00 Uhr morgens die Lichter von Tobago.
Wir muessen also noch einige Stunden vor der Kueste warten, bevor wir in die Bucht von Anse Bateau, ein kleines idyllische Fleckchen, wo Pelikane zum Tiefflug ansetzen um Fische zu fangen, fahren koennen. Die Anfahrt zwischen Klippen und Riffen Waere im Dunkeln zu gefaehrlich.
Gegen 6:30 Uhr faerbt sich der Himmel und die ersten Sonnenstrahlen oeffnen uns den Blick auf eine wunderschoene gruene Insel.


Wir haben es wieder einmal geschafft. Unerwartet taucht ein Schwarm Delfine vor unserem Bug auf. Alle Muedigkeit ist vergessen. Mit einer Tasse Kaffee geniessen von diesem herrlichen Anblick.
Am Sonntag verkennen wir ein wenig unseren neuen Ankerplatz. Die Schnorkel werden zum ersten Mal getestet. Farbenfrohe Fische schwimmen in Sichtweite.


Am 18.01. muessen wir zum Zoll. Ein Taxi bringt uns in die naechtste Stadt, Charlotteville. Es dauert wieder einmal mehr als 3 Stunden bevor alle Papiere geregelt sind. Ein Tipp fuer andere Segler; Gib als Ankunftsuhrzeit die Zeit an, in der das Buero auch offiziell geoeffnet ist. Wir tragen 7:10 Uhr in das Anmeldeformular und bezahlen fuer unsere Ehrlichkeit eine Strafe von 40$. Das Buero oeffnet naemlich erst um 8:00 Uhr. :-(


Zum Glueck haben wir noch extra Dollar bei uns. Der Geldautomat in dieser Stadt akzeptiert naemlich nur lokale Geldkarten. Diese Insel hat schon ein ganz besonderes System fuer seine Bootstouristen. Wir werden noch in den Sueden der Insel segeln. Dort muessen wir erneut zum Zoll in Scarborough um uns in diesem Gebiet zu melden fuer Einreise- und Ausreisestempel.
Unglaubliche Buerokratie fuer eine Insel von 40 km Laenge.
Das ist also kein schoener Beginn. Die Leute sind hier freundlich, aber sehr zurueckhaltend. Wir sind verwoehnt von Gastfreundlichkeit der Menschen in Suriname.

Aankomst Tobago

Ondanks het minderen van de zeilen zien we 17 januari om 4 uur s'ochtends al de lichten van Tobago.
We moeten dus nog wat dobberen voordat we de baai Anse Bateau Bay, een idyllisch plekje met pelikanen die duiken om vis te vangen, kunnen invaren. In het donker tussen rotsen en riffen varen, is te gevaarlijk.
Tegen 6:30 zien we de hemel verkleuren en de eerste zonnenstralen geven ons een blik op een prachtig groen eiland.

We hebben het weer gehaald. Onverwacht duikt een groep dolfijnen voor de boeg op. De vermoeidheid is snel vergeten. We genieten met een kopje koffie van deze prachtige dieren.Op zondag verkennen we onze ankerplek. De snorkels worden weer voor het eerst getest. Kleurrijke visjes kijken nieuwsgierig naar ons.

18 januari moeten we inklaren. Een taxi brengt ons naar de dichtsbijzijnde immigratiedienst in Charlotteville. Het duurt weer langer dan 3 uur voordat alle papieren zijn geregeld. Een tip voor andere zeilers; geef als aankomsttijd de tijd aan wanneer het buro ook officieel open is anders kost het je 40 US dollar extra. Wij zetten 7:10 uur op het formulier en moesten een boete van 40$ voor onze eerlijkheid betalen. Het buro opent namelijk pas om 8:00 uur. :-(


Gelukkig hebben we extra dollars bij ons. De pinautomaat in deze stad accepteert namelijk alleen lokale bankpassen. Dit eiland heeft een heel bijzonder systeem voor de mensen die met de boot komen. We willen ook nog naar het zuiden van Tobago. Hiervoor moeten we weer naar de immigatiedienst in Scarborough om in dat distric in te klaren. Een ongelofelijke bureaurocratie voor een eiland van 40 km lengte.
Geen bijzonder goed begin dus. De mensen zijn vriendelijk, maar erg terughoudend. Wij zijn te veel verwend door de gastvrije mensen in Suriname. 

 

4. Tag / dag 4 Suriname - Tobago

Der heutige Tag hat wieder etwas Ruhe an Bord gebracht. Der Wind war sehr gut und wir haben 150 Meilen geschafft. Aber leider doch nicht genug, um bereits am dritten Tag abends in
Tobago ankommen zu koennen. Uns fehlten die letzten 40 Meilen. Diese muessen wir jetzt mit reduzierten Segeln in noch einer extra Nacht ablegen. Die Ankunft in Tobago planen wir fuer morgen frueh 7:00 Uhr. Zu viele Klippen und Riffe machen die Anfahrt im Dunkeln unmoeglich. Einen besonderen Gluecksmoment gab es heute...wir haben wieder einen schoenen 74 cm lange Mahi Mahi an der Angel gehabt. Ein herrliches Abendessen!

Vandaag is de rust terug gekomen aan boord. De wind was heel goed en we hebben dan ook 150 mijlen in de afgelopen 24 afgelegd. Alleen was het niet genoeg om al de derde dag in de avond in Tobago aan te komen. We misten 40 mijlen. Deze moeten we nu met minder zeilen op in een extra nacht nog varen. Te vele riffen en rotsen laten een aankomst in het donker niet toe. We plannen de anker morgen ochtend 7 uur te kunnen laten zakken. Een bijzonder geluksmoment was er nog vandaag...we hadden een mooie 74 cm lange Mahi Mahi aan de haak. Heerlijk avondeten!

3. Tag / dag 3 Suriname - Tobago

Nach einer unruhigen Nacht folgte ein Tag mit viel Wind und Regen. Erst gegen Mittag kam die Sonne ein wenig zum Vorschein. Das Meer ist aufgewuehlt und das spueren wir auch an unseren Maegen. Lupita musste 2 mal brechen, der Kapitaen nahm selbst eine Reisetablette und Diana lag fuer einige Stunden flach. Nach den 2. 24h haben wir weitere 118 Meilen abgelegt. Momentan ist der Wind stabil (Windstaerke 3-4) und wir kommen gut vorwaerts. Ein kleiner Fahrgast hat es sich noch auf unserem Sonnendach bequem gemacht. Der Vogel reist nun schon seit 6h mit uns. (Das Wasser hat seine gewuenschte Farbe - Blau)

Na een onrustige nacht volgde een dag met veel wind en regen. Pas tegen de middag kwam de zon een beetje door. De zee is onstuimig en dat voelen we ook in ons maag. Lupita moest 2 keer overgeven, de kaptein heeft zelfs een reispil geslikt en Diana lag een paar extra uurtjes op bed. Vandaag hebben we 118 mijlen afgelegd. Nu is de wind vrij stabiel (windkracht 3-4) en we kommen goed vooruit. We hebben een kleine gast aan boord. Een vogel reist nu al 6h uurtjes met ons. (Het water heeft inmiddels de gewenste kleur...blauw)

2. Tag / dag 2 Suriname - Tobago

Der Wind des heutigen Tages war ganz im Sinne der Damen. Nur ein laues Lueftchen sorgte fuer etwas Abkuehlung. Daher haben wir auch nur 110 Seemeilen in den ersten 24h abgelegt.
Waehrend wir diesen Bericht schreiben, ist es 21:30 Uhr Ortszeit. Wir hatten in den letzten 3h dicke schwarze Wolken um uns herum. Wir waren auf schwere Regenschauer vorbereitet. Gluecklicherweise zogen diese vorbei. Jedoch bleibt der Wind unbestaendig. Segel hoch, Motor aus; Segel runter, Motor an. Das wird eine unrustige Nacht hier auf der September Blue. (Die Farbe des Wassers ist inzwischen gruen.)

De wind van vandaag was echt alleen iets voor de dames. Een klein windje zorgde voor de nodige afkoeling. Vandaar dat we in de afgelopen 24h maar 110 mijlen hebben afgelegd.
Tijdens het schrijven van dit bericht is het 21:30 uur lokale tijd. De afgelopen 3 uur hadden we dikke zwarte wolken om ons heen. We waren op zware regenbuien voorbereid, maar gelukkig bleef het bij ons droog. Alleen de wind is nu best wisselachtig. Zeilen omhoog, motor uit; zeilen omlaag, motor aan. Dat wordt een onrustige nacht op de September Blue. (De kleur van het water is inmiddels groen.)

1. Tag / 1 dag Suriname - Tobago

Wir sind wieder unterwegs! Nachdem wir Niklas an der Kade abgesetzt haben, haben wir gemeinsam mit Sailaway am 13.01. um 12:30 Uhr Ortszeit unsere Anker vor Paramaribo gelichtet. Vor uns liegen 464 Seemeilen bis zu unserem neuen Ziel. Der erste Tag verlief ruhig, Wind zwischen 10 und 12 Knoten. Die Damen finden das super, der Kapitaen haette gerne mehr Wind. Er wird auf seine Kosten kommen...es wird mehr Wind vorher gesagt. Info des Tages; das Wasser veraendert seine Farbe im Laufe unserer Reise. Nach dunkelbraun segeln wir momentan auf hellbraunem Wasser.

We zijn weer onderweg! Nadat we Niklas bij de kade hebben afgezet, hebben we samen met Sailaway op 13-01. om 12:30 uur lokale tijd ons anker voor Paramaribo omhoog gehaald. We hebben 464 mijlen voor de boeg. De eerste dag verliep rustig, rond de 10 knopen wind. De dames vinden dat prima, de kapitein zou net iets meer willen. We zullen ook meer krijgen...de voorspelling zegt meer wind voor de kommende dagen. Informatie van de dag; het water verandert van kleur in de loop van onze reis. Na donkerbruin rivierwater zeilen we op dit moment op lichtbruin water.