Oversteek Portugal - Marokko

Op dit moment zitten we midden in onze tweede nacht van de oversteek naar Marokko. De afgelopen dag (donderdag 8 oktober) hebben we redelijk wat mijlen af kunnen leggen. Er was wat meer wind dan voorspeld en daarom ook wat meer golven dan we verwacht hadden. Net, rond een uur of 2 's nachts viel de wind weg en hebben we de motor bij gezet. Nog zo'n kleine 60 mijl te gaan dus we zullen vrijdag (9 oktober) rond de middag aankomen in Mohammedia. De watertemperatuur gaat naar de 25 graden dus dat gaat de goede kant op. Net nog even zitten genieten van een prachtige sterrenhemel.

Oversteek Portugal - Marokko

Woensdagmorgen (7 oktober) rond 10:00 hebben we de marina in Sines verlaten. We hebben 270 mijlen voor de boeg voor een oversteek van Portugal naar Marokko. We zullen dik 2 dagen op zee zijn voordat we in Mohammedia aan komen. Er stond in de middag weinig wind dus de motor moest af en toe een handje helpen. Wel stond er nog redelijk wat deining van de storm van de afgelopen dagen en dus rolden we een beetje. Op het moment is het echt pikdonker, zitten we ten zuiden van Portugal en lopen we zeilen we aardig door.

Geburtstag in Portugal / Verjaardag in Portugal

Etappenziel 3 ist erreicht!
Am 17. September verlassen wir Baionas für einen kleinen Abstecher auf die wunderschöne Insel „Isla Cies“. Dort liegen wir für 2 Tage vor Anker. Bei herrlichem Sonnenschein verbringen wir den Tag am Strand und erkunden wir die Insel zu Fuß. Den Abend schließen wir mit einem gemütlichem Grillabend mit all unseren Mitreisenden ab. Auf Isla Cies müssen wir vorläufig Abschied von unsere lieben schwedischen Freunden nehmen. Swede Dreams muss unerwartet noch länger hier bleiben. Der Dynamo vom Motor ist kaputt und muss im Hafen von Vigo repariert werden.

Wir machen uns schnell wieder auf, um das nächste Land zu erreichen. Am 19. September verlassen wir bei gutem Wetter die Insel um 67 Seemeilen nach Leixos (Porto) zu segeln. Auch auf dieser Tour wird das Glück wieder beim Angeln gesucht. Doch diesmal hat uns ein größerer Fisch das Abendessen verdorben…unsere  Stahlleine war durchgebissen und unser Köder war weg. Also wieder kein Fischmahl. Für den nächsten Tag hat sich Besuch in unserer ersten portugiesischen Stadt angekündigt. Willem und Brigitte haben keine Mühe gescheut, um 560km zu fahren, um uns zu sehen. Wir haben den Tag zusammen verbracht, um die Unesco-Stadt Porto zu entdecken. Diese Stadt ist absolut eine Reise wert…gemütliche Gassen, beeindruckende Baukunst und nette Menschen. Leider vergingen die Stunden viel zu schnell und die Beiden haben sich nach einer Nacht auf der September Blue wieder auf den Weg in ihren Urlaubsort an der Algarve gemacht.


Für den nächsten Hafen mussten wir eine wichtige Entscheidung treffen…Lupita hatte den Wunsch geäußert an ihrem Geburtstag nicht auf See sein zu wollen. Außer ihr wussten alle, dass Theo und Jolanda nach Lissabon kommen sollten, um sie zu überraschen. Da Niklas noch keine Nacht durchgesegelt hatte, nahmen wir am 21. September Kurs Richtung Lissabon. Vor uns lagen 167 Seemeilen. Der Tag begann viel versprechend. Innerhalb von 3h hatten wir schon 2 Makrelen gefangen und Delfine gesehen. Der geplante Grillabend mit unserem selbstgefangenem Fisch musste jedoch wetterbedingt ausfallen. Der Wind zog an und ein ruhiges Abendessen unterm Sternenhimmel war nicht möglich. Die Nacht verlief ruhig und wir kamen gut voran. Am 22. September um 19:30 Uhr haben wir unser 3. Etappenziel erreicht, Lissabon.

Wir haben die Nacht im Hafen Santa Amaro verbracht. Wir haben diesen jedoch am nächsten Morgen ganz schnell wieder verlassen…die Geräusche der vorbeifahrenden Autos und Züge auf der 70m über uns ragenden Brücke und die Einflugschneise der Flugzeuge waren noch zu ertragen, aber die laute Discomusik bis 6:00 Uhr morgens hat uns den Rest gegeben. Jetzt liegen wir im Marinepark Das Nacoes.


Für Lupita war die Freude besonders groß, als Opa Theo und Jo am 23. September als Geburtstagsgäste eintrafen. Für Lupita konnte dieser Tag jedoch nicht schnell genug vorbeigehen…sie war so aufgeregt. Sie wurde nicht nur 8 Jahre alt, es lagen auch 15 Geschenke für sie bereit. Danke an alle, die in Form eines Geschenkes oder auch per Bericht an sie gedacht haben. Wir haben ihren Geburtstag bei herrlichem Wetter mit einem Picknick am Strand gefeiert. Elmar hatte zwischenzeitlich jedoch auch noch eine wichtige Reparatur auszuführen. Die Wasserpumpe für den Motor war kaputt. Wir hoffen, dass das Problem jetzt gelöst ist und wir kein Wasser mehr im Boot haben, ohne zu wissen wo es herkommt. Mit Tränen haben wir am 25. September Abschied von Theo en Jolanda genommen. Wir werden noch einige Tage in diesem Hafen verweilen. Das gibt uns Gelegenheit, die Stadt ein wenig besser kennenzulernen. Und was ein echter Fußballfan ist, der kennt alle Ligen. Und so gehen Elmar en Niklas auch noch zu einem Heimspiel von Benfica Lisabon.

Welches unser nächstes Ziel sein wird, haben wir noch keine Entscheidung getroffen...Portugiesische Küste, Marokko oder Madeira.

Doel 3 is bereikt!

Op 17 september verlaten we Baionas voor een klein bezoekje aan het mooie eiland Isla Ciest. Daar liggen we 2 dagen voor anker. Bij heerlijke zonneschijn vermaken we ons op het strand en wandelen we naar het hoogste punt van Isla Cies. De avond sluiten we af met een gemoedelijke barbecue met al onze medereizigers. Op Isla Cies moeten we voorlopig afscheid van onze Zweedse vrienden nemen. Swede Dreams moet onverwachts nog langer blijven. De dynamo van de motor is stuk en moet in de haven van Vigo gerepareerd worden.


Wij maken ons op om snel het volgende land te bereiken. Op 19 september verlaten we bij mooi weer het eiland om na 67 mijlen de haven van Leixos (Porto) binnen te varen. Ook op deze trip wordt het geluk van het vissen gezocht. Alleen heeft deze keer een grote vis ons avondeten verstoord…de staalkabel was doorgebeten en ons aasvis was weg. De volgende ochtend mochten we lieve gasten in onze eerste Portugese stad verwelkomen. Willem en Brigitte hadden kosten nog moeite bespaard om ons te zien. Ze hebben 560km vanaf de Algarve moeten rijden. Wij hebben de dag samen doorgebracht om de Unesco stad Porto te ontdekken. Deze stad is absoluut een bezoekje waard…gezellige steegjes, indrukwekkende bouwkunst en hele aardige mensen. Helaas was de tijd zo weer om en hebben we al na een nacht op de September Blue weer afscheid van hun moeten nemen.

Voor onze volgende bestemming moesten we een belangrijke beslissing nemen…Lupita had de wens op haar verjaardag niet op zee te willen zitten. Behalve zij, wisten wij al dat Theo en Jolanda naar Lissabon zouden komen om haar te verrassen. Omdat Niklas ook nog geen nacht gezeild had, zetten we op 21 september koers richting Lissabon. Voor ons lagen 167 mijlen. De dag begon veelbelovend. Binnen 3 uurtjes hadden we al 2 makrelen gevangen en dolfijnen gezien. De geplande barbecue moest alleen deze keer vanwege het weer uitvallen. De wind trok aan en een avondeten onder de sterrenhemel was dus niet mogelijk. De nacht verliep verder rustig en we kwamen goed vooruit. Op 22 september om 19:30 uur hebben we ons derde doel bereikt, Lissabon. We hebben de nacht in de haven van Santa Amaro gelegen. Wij hebben deze alleen heel snel de volgende ochtend weer verlaten…de geluiden van voorbij varende auto’s en treinen op de 70m boven ons liggende brug en de geluiden van de vliegtuigen hebben we nog kunnen verdragen, maar de discomuziek tot 6 uur s ’morgens was iets te veel van het goede. Nu liggen we in het marinepark Das Nacoes.

Voor Lupita was helemaal door het dolle heen toen Theo en Jo op 23 september bij de haven aankwamen. Voor Lupita kon de dag alleen niet snel genoeg voorbij gaan…behalve dat ze een jaar ouder zou worden, lagen er 15 cadeautjes voor haar klaar. Bedankt iedereen die middels een cadeau of bericht aan haar hebben gedacht. Wij hebben haar verjaardag bij mooi weer op het strand met een lekkere picknick doorgebracht. Elmar had ook nog een belangrijke reparatie uit te voeren…De waterpomp van de motor was kapot. Wij hopen dat het probleem nu is opgelost en wij geen water meer in de boot hebben zonder dat wij weten waar het vandaan komt.

Met tranen nemen we op 25 september afscheid van Theo en Jolanda. Wij zullen nog een tijdje hier in de haven blijven. Dit geeft ons de gelegenheid om de stad beter te leren kennen. En wie een echt voetbalsupporter is, is in alle markten thuis. Dus Niklas en Elmar gaan naar een thuiswedstrijd van Benfica Lisabon.
Over de volgende haven is nog even geen beslissing genomen…verder aan de Portugese kust, Marokko of Madeira.

Porto - Lissabon dag 1

Op dit moment zeilen we naar Lissabon. We lopen de wachten met z'n 3-en (Niklas, Diana en Elmar).
Alles gaat goed. Er staat 4 bft en een beetje deining. We verwachten morgen laat in de avond aan te komen.

Momentan fahren wir Richtung Lisbon. Wir fahren die Nachten abwechselund zur dritt (Niklas, Diana und Elmar). Alles geht gut. Es gibt 4 Beaufort Wind und wenig Wellen. Wir erwarten morgen spaet am Abend an zu kommen.

Dankjewel groep 5 voor jullie verhaaltjes

Hoi allemaal,

Het is niet stom hier. Ik heb al vrienden. Ze heten ;Sophie, Eric, Luna en Paco. En in Scheveningen heb ik ook vrienden gemaakt. Ze heten; Maren, Aniek. Mijn vrienden zijn heeeeeel lief. Sophie en Eric zijn Duitsers dus moet ik Duits praten. Dan kan ik ook oefenen en dat vind ik leuk. Luna en Paco komen uit zweden. Dus moet ik Engels praten.Zij hebben gisteren hier bij ons geslapen.
Ze hebben in mijn kamer geslapen, Luna beneden en Paco boven want ik heb een stapelbed.Van de juf heb ik een engels boekje gekregen. Daarmee oefen ik al een beetje. Ik ben wel al ziek geweest. Ik heb al meer dan 10 keer gespuugd. Dat was niet leuk.Niklas is al aan boord. Niklas geeft mij les.
Dat vind ik leuk. Ik heb dolfijnen gezien. Ze kwamen de helen tijd om de boot heen.Ik vind het zo lief dat
jullie aan mij hebben gescheven. Ik vind het leuk om jullie verhaalen te horen.
Vinden jullie school leuk? Ik vind school leuk. Ik ben al een paar keer door een mug gestoken.
Gefeliciteert met je verjaardag Dena.Hoe gaat het met uw hondje? En nu heb ik heeeeeeeeeel veel loom armandjes. En ik heb heeeeel veeel speelgoed onder mijn bed, in mijn speelgoedkast en bij mijn werkboeken.Groetjes aan de klas!

Dikke kus van Lupita

Mannschaft komplett / compleet

Die Mannschaft ist vollzählig!

Nachdem wir Niklas mit Freudentränen am Flughafen von Santiago de Compostella abgeholt haben, besuchten wir auch gleich diese bekannte Pilgerstadt.

In der Kathedrale haben wir eine Kerze für Opa Fred angezündet. Er reist mit uns. Jetzt, wo die Mannschaft endlich vollzählig ist, kommt das Leben hier an Bord wieder etwas mehr zur Ruhe. Nach eine Woche in La Goruna gelegen zu haben, verabschieden wir uns am 08. September von dieser schönen Stadt und segeln wir bei ruhigem Wetter nach Camarinas. Niklas verspricht für frischen Fisch zu sorgen…doch leider haben die Fische andere Pläne. Eine Alternative aus Mama’s  Küche muss auf den Tisch gezaubert werden. Bei der Hafeneinfahrt springen die Delfine vor Freude über unser Ankunft in die Lüfte. Die Zeit hier vor Anker wird genutzt, um ein Bierchen beim Nachbarboot zu trinken, wieder kleine Reparaturen aus zu führen oder das ein mal eins mit Lupita zu üben. 

Da der Wind günstig weht, verlassen wir nach 2 Nächten Camarinas wieder und segeln am 10. September weiter nach Muros. Diese Fahrt gestaltete sich recht unruhig. Nach einigen Seemeilen verabschiedet sich Niklas nach unten, um zu schlafen… er fühlt sich nicht gut. Wir haben ihn erst nach Ankunft in Muros wieder zu Gesicht bekommen. Am Cap Finisterre mussten wir sehr aufpassen, dicker Nebel zog auf. Wir blieben in der Nähe von einem anderen niederländischen Boot, Chara, um für mehr Sicherheit zu sorgen. Da Niklas seiner Fußballmannschaft Hansa Rostock immer treu bleibt, wurde in Muros gleich nach einem geeignetem Plätzchen gesucht, um das Spiel Hansa gegen Cottbus live zu folgen. Mit dem Unentschieden konnte Niklas gut leben. Da schlechtes Wetter vorhergesagt wurde, beeilen wir uns, um weiter Richtung Süden zu kommen. 

Wir brechen also am 12. September nach Baionas auf und dieses Mal nicht als letztes. (Wir haben den Wecker gehört.) Swede Dreams musste während dieser Reise unserem dritten Boot im Bunde Mango zu Hilfe eilen. Der Motor hatte Startprobleme, der Kraftstofffilter war verstoppt. Wir haben den Zeitverzug unserer Freunde genutzt, um schon einmal den Grillabend vorzubereiten. Unsere zweite Nachtruhe hier vor Anker wurde durch einen lauten Knall unterbrochen. Elmar und Diana schossen nach draußen. 


Ein anderes Boot hatte sich von seinem Ankerplatz gelöst und unsere September Blue gestreift. Mit Mühe konnten wir weitere Kollisionen bei diesem harten Wind verhindern. Der Schreck saß uns in den Knochen. Wir haben das Boot direkt in den Hafen verlegt. Der nächste Morgen war also gefüllt mit Schadensaufnahme. Zum Glück kam niemand zu Schaden. Wir haben uns am Abend selber verwöhnt und herrliche Tapas gegessen. 

Baionas ist eine Stadt mit Geschichte. Columbus legte hier nach der Entdeckung Amerikas zum ersten Mal wieder an dieser Seite des Ozeans an. Wir nutzen die nächsten Tage, um z. B. mit dem Bus nach Vigo zu fahren oder eine ausgedehnte Wanderung in die Berge zu machen. Sobald das Wetter es zulässt, fahren wir doch noch einmal 5 Seemeilen Richtung Norden, um die Insel Isla Cìes zu entdecken. Danach planen wir eine längere Reise…das nächste Land ist in Sichtweite, Portugal. Adios Espana! Hasta luego!

De Mannschaft is compleet!

Nadat we Niklas met tranen van vreugde op het vliegveld van Santiago de Compostella hebben opgehaald, hebben we meteen deze bekende pelgrimsstad bezocht. In de kathedraal hebben we een kaars voor Opa Fred aangestoken. Hij reist met ons mee. 

Nu de Mannschaft eindelijk compleet is, komt het leven hier aan bord weer tot rust. Na een week in La Coruna nemen we op 8 september afscheid van deze mooie stad en zeilen we bij rustig weer naar Camarinas. Niklas belooft verse vis…alleen hebben de vissen andere plannen. De keuken van Mama moet iets anders op tafel toveren. Bij het aanlopen van de haven begroeten ons weer dolfijnen. De tijd hier voor anker wordt benut om een biertje bij de buren te drinken, weer kleine reparaties uit te voeren of de tafels met Lupita te oefenen (tafel 7 is in de pocket). De wind waait gunstig en zo verlaten we na 2 nachten Camarinas en zeilen we op 10 september naar Muros. Deze trip is onrustig. Na een paar zeemijlen te hebben afgelegd, gaat Niklas al naar beneden om te slapen…hij voelt zich niet lekker. 

Wij zien hem pas bij onze aankomst in Muros terug. Bij Cap Finisterre moeten we goed opletten, dichte mist komt op. We blijven samen met een andere Nederlandse boot Chara, om voor meer zekerheid te zorgen. Omdat Niklas een trouwe supporter van Hansa Rostock is, werd in Muros meteen naar een plek gezocht om de wedstijd Hansa vs. Cottbus live te kunnen volgen. Met een gelijkspel kan Niklas goed leven. 

Er werd slecht weer voorspelt en zo maken we haast om snel verder richting zuiden te komen. We vertrekken dus op 12 september als eerste van de vloot naar Baionas. (Deze keer hebben we de wekker namelijk wel gehoord.) Tijdens deze reis moet Swede Dreams de duitse boot van het  gezelschap, Mango, te hulp schieten. De motor had startproblemen, het brandstoffilter zat verstopt.  We hebben de tijd benut om alvast een lekker barbecue-avond met ze allen voor te bereiden. Die nacht werden we door een harde knal wakker gemaakt. Elmar en Diana schoten naar buiten. 

Een andere boot had last van een krabbend anker en raakte de September Blue. Met moeite hebben we verdere beschadigingen bij harde wind kunnen vermijden. De schik zat erin. We hebben de boot meteen in de haven gelegd. De ochtend was dus gevuld met de opname van de schade. 

De avond hebben we ons zelf verwend met een lekker etentje bij een tapas restaurant. Baionas is een stad met geschiedenis. Columbus meerde na zijn ontdekking van Amerika hier voor het eerst aan de andere kant van de oceaan aan. De volgende dagen zullen we een bezoek aan Vigo brengen of wandelen in de bergen. Zodra het weer het toelaat, zullen we toch weer 5 mijlen naar het noorden zeilen om het eiland Isla Cìes te ontdekken. Daarna plannen we een langere trip…het volgende land is al in zicht, Portugal. Adios Espana! Hasta luego!

Nach Spanien / Naar Spanje

Mit einem gebührenden Feuerwerk am Vorabend sind wir am 29. August um 6:00 Uhr morgens Richtung Spanien aufgebrochen. Diesen Tag als Abfahrt zu nutzen hatte alles mit der Wettervorhersage für die kommenden 3 Tage zu tun. Der nördliche Wind sollten uns innerhalb von 3 Tage nach La Coruna bringen. Auch die Boote Mango und Swede Dreams machten sich an diesem Tag auf , um das spanische Festland zu erreichen. Es wurde abgesprochen um jeweils  10:00 Uhr morgens und nachts UTC Zeit über das Radio Kontakt zu haben und die Situation an Bord zu besprechen. Die ersten 100 Seemeilen waren durch viel Regen und wenig Wind bestimmt. Der Motor musste  zum Einsatz kommen.  An diesem Tag haben uns ab dem frühen Nachmittag bis zur ersten Nachtwache viele Delfine begleitet.

Es ist ein tolles Gefühl diese prächtigen Tiere neben dem Boot zu sehen. Der Morgen des 30 . Augustes wurde mit dickem Nebel gestartet. Bei Nebel erwartet der Kapitän jeden oben an Deck. Alle müssen Ausschau halten.  Zum Glück löste dieser sich schnell auf und wir konnten uns der täglichen Arbeit an Bord zuwenden. Lupita und Diana saßen an Deck und spielten Karten als plötzlich die Fischleine in Bewegung kam. Wir hatten unseren ersten Thunfisch gefangen. Die Zubereitung dieses Festmahls bedarf noch einiger Übung. Viel zu große Stücke fanden die Pfanne. Wir werden noch genug Exemplare an der Leine haben, also das wird schon. 

Die 2. Nacht begann unruhig. Ein Gewitter zog auf und zur Sicherheit mussten alle Segel eingeholt werden. Glücklicherweise zog das Unwetter an uns vorbei.  Den ganzen dritten Tag konnten wir die Segel setzen. Diese brachten Stabilität an Bord. Hohe Wellen von 3-4 Metern machten uns das Leben hier nicht echt komfortabel. Am Abend des 31. Augustes sahen wir bereits das Festland und doch dauerte es bis 4:00 Uhr morgens bis wir in den Hafen von La Coruna einfahren konnten. Wir wurden durch unsere lieben schwedischen Freunde herzlich begrüßt. Sie hatten eine Stunde vor uns den Hafen erreicht. Jetzt noch Mango. Am 1.September um 10:00 Uhr fuhr auch dieses Boot in den Hafen. Wir hatten es alle geschafft den Golf von Biscaye zu überqueren. Inzwischen liegen wir 5 Tage hier in La Coruna und genießen das Flair dieser spanischen Stadt. Wir bummeln durch die Stadt, essen herrliche Tapas, gehen zum Strand oder werden kleine Reparaturen an Bord ausgeführt. Doch der wichtigste Grund warum wir so lange in La Coruna verweilen ist die Ankunft des 4. Besatzungsmitgliedes. Das Bier steht kalt und der Mietwagen steht bereit. Niklas wird mit Freude erwartet. Sollte der Wind so bleiben, wie momentan vorhergesagt, werden wir am Dienstag die Segel wieder setzen und uns weiter Richtung Süden begeben.

Met een knallend vuurwerk in de voorgaande avond zijn we 29 augustus 
om 6 uur in de morgen vertrokken om de Golf van Biscaye over te steken en naar Spanje te varen. We hadden lang op deze dag gewacht, omdat op dat moment de wind voor de komende 3 dagen gunstig was om in 3 dagen naar La Coruna te zeilen. Ook de boten Mango en Swede Dreams zijn op die dag uitgevaren naar Spanje. We hadden onderling afgesproken om elke dag 10 uur UTC 's ochtend en 's avonds even contact met elkaar te hebben over de SSB radio om te bespreken hoe het gaat.
De eerste 100 zeemijlen hadden we redelijk wat regen en weinig wind. De eerste dag heeft vooral de motor voor wat voortgang gezorgd. In de middag doken er wat scholen dolfijnen op die tot de eerste nacht shift met ons mee zwommen. Echt geweldig om te zien hoe ze naast de boot zwemmen en in de boeggolf spelen. In de morgen van 30 augustus was het redelijk mistig. Bij dichte mist wil je de gehele bemanning het liefst op dek hebben, maar de mist trok gelukkig vrij snel weg. Lupita en Diana zaten heerlijk in de zon te kaarten toen er opeens wat beweging in de vislijn kwam. Beet! We hebben onze eerste tonijn gevangen. Het bereiden van de vis vereist nog wat oefening, maar we hopen dat we er nog genoeg vangen om te kunnen oefenen. De tweede nacht begon wat onrustig. In de verte zagen we wat onweer dus hebben we voor de zekerheid minder zeil gezet. Gelukkig bleef het onweer op een afstand en trok het voorbij. De hele derde dag stond er een stevige wind en konden we zeilen. 

Door die stevig wind ontstond er al snel een behoorlijke deining met golven van 3 tot 4 meter hoge golven. Die zorgde toch voor een wat minder comfortabel ritje de laatste dag op de Biscay. Tegen het einde van de middag hadden we land in zicht, maar toch duurde het nog tot 4 uur 's nachts voordat we echt in de haven van La Coruna lagen. Daar stonden onze lieve Zweedse vrienden, die een uur eerder aangekomen waren, al op ons te wachten. Nu was het nog wachten op de Mango. Zij kwamen uiteindelijk 's morgens om 10:00 binnen. 

Intussen liggen we al 5 dagen hier in La Coruna en genieten van een zonnige bruisende stad. We slenteren door de smalle straatjes, genieten van de heerlijke tapas, gaan naar het strand en doen wat klein onderhoud aan de boot. Toch is de belangrijkste reden waarom we hier al redelijk lang zijn dat we ons 4e bemanningslid verwachten. Het bier staat koud en de huurwagen staat klaar. De hele bemanning ziet er naar uit om Niklas weer te zien.Als de wind zo blijft zoals nu voorspeld, dan wordt dinsdag zeil naar het zuiden gezet.