Um doch noch ein wenig mehr von Grenada kennenzulernen, segeln wir am 02.02. nur 3 Seemeilen weiter, nach Hog Island. Viele Riffe laden hier zum schnorcheln ein. Am Mittwoch verlassen wir das Boot frueh und entdecken die Insel per Taxi. Ein super netter Taxifahrer bringt uns zusammen mit der Mannschaft von Sailaway und einer daenischen Segelfamilie ins Inland und erzaehlt uns viel ueber Flora und Fauna, Geschichte, Hurrikans und Lebensstil. Bei unserem ersten Stopp am Annandale Wasserfall koennen wir uns herrlich abkuehlen. Lupita wagt selbst einen kuehne Sprung aus 3m Hoehe. Bei einer Muskatnussfabrik erfahren wir, dass aus dieser Nuss auch Marmelade und Sirup hergestellt werden kann. Weiter geht's zur Schokoladenfabrik. Die Kinder freuen sich riesig. Vor allem bei der Verkostung sind sie sehr aufmerksam. Die Erwachsenen kommen beim naechsten Halt auf ihre Kosten, River Antoine Rum Distallery. Eine alte Rumfabrik noch original betrieben und in Familienbesitz. Der Rum mit 75% brennt einem alles weg. Die Traenen steigen uns in die Augen so scharf ist der Geschmack. Wir kaufen eine dieser Koestlichkeiten. Der naechste Besuch darf sich auf dieses Spezialgetraenk freuen. Der Rum wird hier ausschliesslich fuer den Eigenbedarf der Bevoelkerung produziert. Ein informativer und toller Tag geht zu Ende.
Am 04.02. wollen wir weiter Richtung Norden. Ein extra Zwischenstopp in Grenville wird eingelegt...der Kapitaen verlangt nach mehr Wind. Und den bekommen wir auch am naechsten Tag auf unserer Fahrt nach Carriacou. Windstaerke 6-7 blaest uns um die Ohren. Lupita verzieht sich gleich in ihr Bett und schlaeft die naechsten 20 Seemeilen. Wir werden foermlich nach Tyrrel Bay getragen. Ungluecklicherweise rammen wir dieses mal ein Boot beim Versuch zu ankern. Der Wind weht so stark, dass wir uns untereinander nicht verstehen koennen. Es ist aber nichts passiert. Nur unsere Solarplatte ist es ein wenig verbogen.
Am 06.02. nehmen wir ein Sammeltaxi fuer eine Tour nach Hillsborough. Wieviel Personen in so einen kleinen Bus passen, ist schon unglaublich. Die Musik kommt mit voller Lautstaerke aus den Boxen, ueberall wird angehalten wo Passagiere ein- oder aussteigen wollen. Es ist ein echtes Erlebnis und kostet nicht viel (1,00 Euro pro Person.) Auf unserem Rueckweg zum Boot spricht uns ein Fischer an. "Wollt ihr frischen Lobster?" Fuer 5 Euro haben wir ein herrliches Abendessen. Wir grillen das gute Tier und wuerzen ihn mit selbstgemachter Knoblauchbutter. Ein Genuss!!
Am naechsten Tag segeln wir nur 4 Seemeilen weiter nach Sandy Island, anlegen nur an einer Morring erlaubt. Es ist ein Naturschutzgebiet. Herrlicher weisser Sandstrand und viele Riffe erwarten uns. Die Schnorchel sind natuerlich auch wieder dabei und wie tauchen in eine wunderbare Unterwasserwelt ab. Wir verlassen dieses Paradies am Nachmittag um unseren Boot vor Hillsborough zu legen. Waehrend Niklas im Land des Samba's den Karneval erlebt, erleben wir hier den karibischen Fasching. Der Fasching hat auch hier einen grossen Stellenwert. Am 7. und 8. Februar tanzen hier die Puppen. In dieser Nacht ist einschlafen recht schwer. Die Muke ist bis zum Anlegesteiger zu hoeren und der Bass laesst Lampen, Tassen und Teller in den Schraenken vibrieren. Den Montag nutzen wir um die Atmosphaere mal hautnah zu erleben. Ein Faschingsumzug ist angesagt. Vier Tanzgrppen lassen sich zwar schlecht mit dem deutschen Rosenmontag vergleichen, aber hier wird sicher besser mit dem Popo gewackelt. Die Kinder tanzen ausgelassen mit. Am 9.2. erledigen wir die Behoerdergaenge und die letzten Einkaeufe. 
Wir verabschieden uns von Carriacou und segeln weiter nach Petite Saint Vincente. Die Anfahrt ist einfach traumhaft. Blaues Wasser und weisser Sand laden zum baden ein. Wir bleiben hier eine Nacht und segeln am naechsten Tag direkt nach Union Island. Hier kommt unser viertes Besatzungsmitglied endlich wieder an Bord. Die Mannschaft ist wieder komplett!
Grenada, Carriacou, Petite Saint Vincente
Wij worden op onze ankerplaats in Prickley Bay wakker en ruiken vers brood. De bemanning van Traumtaenzer verwent ons met warm brood. Dat noemen we echte zeilmaatjes. Om in te klaren hoeven we deze keer niet ver te lopen. De immigratriedienst heeft zijn kantoor direct bij de haven. Deze keer krijgen we onze stempel zonder problemen. Ze zijn hier meer van deze tijd, er is zelfs een computer aanwezig. Nog een andere dagtaak moeten we voltooien. Wij krijgen weer een andere valuta, de Eastern Caribbean Dollar wordt hier op de volgende eilanden gebruikt . Wij genieten de dagen met onze vrienden van Traumtaenzer, Sailaway en onze nieuwe kennissen van Zig Zag, That's Life en Scorpio (allemaal boten onder Duitse vlag :-)). Wij gaan uitgebreid barbequen, er wordt een uitgebreide yogales met alle dames gevolgd en we vermaken ons aan de bar bij de haven. Onze vieze kleren laten we een keertje wassen. (We geven verder toch niet zo veel geld uit.) Alleen als de kapitein de rekening mag betalen aan een bijzonder onvriendelijke dame is hij meteen bereid de was vanaf nu zelf in een emmer te doen. (3,50 euro per kilo) Wij geven in totaal 31kg af!
Om nog iets anders van Grenada te zien, zeilen we op 02 februari 3 zeemijlen naar Hog Island. Vele riffen nodigen uit om te snorkelen. Op woensdag verlaten we de boot op tijd en ontdekken het eiland per taxi. Een hele vriendelijke taxicauffeur brengt ons samen met de bemanning van de Sailaway en een deense zeilfamilie naar het binnenland. Hij vertelt ons veel over de natuur, geschiedenis, orkanen en hun levensstijl. Tijdens onze eerste stop nemen we een lekker fris bad in een waterval en Lupita durft zelf vanaf 3m hoogte het water in te springen. Bij een muskaatfabriek horen wij dat ze zelf jam en siroop van deze noot maken. Verder rijden we naar een chocoladefabriek. De kinderen vinden dit helemaal geweldig. Vooral het opeten van de proefstukjes vinden ze lekker. De volwassen komen tijdens de volgende stop aan hun trekken, River Antoine Rum Distallery, een oude rumfabriek in familiebezit. De rum van 75% laat echter alles verbranden van binnen. De tranen lopen over ons gezicht zo een scherp smaak zit eraan. Wij kopen ook een fles van deze rum. De volgende visite hier aan boord mag zich al verheugen op deze specialiteit. De rum wordt hier alleen gebrand voor de mensen van het eiland. Een informatieve en gezellige dag loopt ten einde.
Op 4 februari willen we verder richting het noorden op de motor, geen wind. We maken een extra stop in Grenville...de kapitein wil meer wind. En deze krijgen wij ook de volgende dag tijdens onze reis naar Carriacou. Windkracht 6-7 krijgen we om onze oren. Lupita trekt zich meteen terug naar haar bed en slaapt de volgende 20 zeemijlen. Wij worden echter naar Tyrrel Bay geblazen. Helaas schampen we tijdens onze poging om te ankeren een andere boot. De wind waait zo hard dat we elkaar niet eens meer kunnen verstaan. Er is niets gebeurd. Alleen ons zonnepaneel is een klein beetje verbogen.
Op 6 februari nemen we een busje voor een uitstappje naar Hillsborough. Hoe veel mensen in zo een klein busje passen is ongelooflijk. De muziek komt met volle volume uit de boxen, overal wordt gestopt waar passagiers in en uit willen stappen. Een hele belevennis en kost niet veel (1 euro per persoon). Op weg naar de boot spreekt ons een visser aan..."Willen jullie een verse kreeft?" Voor Euro 5 hebben we een zalig avondeten. Wij barbequen het prachtige diertje en kruiden deze met vers gemaakte knoflokboter. Een genot!
De volgende dag zeilen we naar Sandy Island, 4 zeemijlen verderop. Wij moeten aan een mooring liggen. Het eiland is een natuurreservaat. Prachtig witte strand en riffen verwachten ons. De snorkels zijn er uiterraad bij en we duiken onder in een mooie onderwaterwereld. Wij verlaten dit paradijs laat in de middag om de nacht in Hillsborough te liggen. Niklas geniet in het land van de samba de carnaval en wij hier ook, maar dan in de caraibbean. Op 7 en 8 februari wordt hier uitgebreid feest gevierd. In deze nacht valt het zwaar om in slaap te komen. De keiharde muziek duurt tot in de vroege ochtenduren. Van de bas trillen de lampen, bekers en borden in de kast. Op maandag willen we de sfeer van dichtbij proeven. Een optocht staat op de planning. Vier dansgroepen zijn zeker niet te verglijken met de Duitse Rosenmontag maar ze schudden hier wel lekker met de billen. De kinderen dansen uitgelaten mee. Op 9 februari halen we onze stempel en doen de laatste boodschappen.
Wij nemen afscheid van Carriacou en zeilen verder naar Petite Saint Vincente. De aankomst is fabelachtig. Blauw water en witte strand nodigen uit voor een lekkere afkoeling. Wij blijven hier maar een nacht en zeilen de volgende dag via Petite Martinique naar Union Island. Ons vierde bemanningslid komt eindelijk weer aan boord. Die Mannschft is weer compleet!
Wow-wow-wow!
BeantwoordenVerwijderenDikke kus weer uit Westmaas