Richting het zuiden

De afgelopen week zijn we, nadat we Diane en Michiel in Stavanger hebben afgezet, verder afgezakt naar het zuiden. Vanaf Stavanger zijn we naar het eiland Roth gevaren. Dit eiland ligt in zee vlak voor de kust bij Stavanger. Het is een gemoedelijk eiland waar we lekker met de surfplank rond hebben kunnen varen en over de rotspartijen hebben gelopen. Meer is er niet te doen, want het is er vrij rustig.

Nadat we hier een dag hebben gelegen zijn we na een overnachting in Egersund naar een idylisch baaitje gevaren. Je ziet de inham vanaf zee niet omdat de doorgang maar een meter of 10 breed is. Hier hebben we wat mooie foto’s van de boot kunnen schieten. We hebben die nacht heerlijk geslapen, omdat er absoluut geen deining staat.

Na die heerlijke nacht zijn we naar Flekkefjord gevaren. Flekkefjord is een wat groter dorp en daar was op dat moment precies kermis. We moesten even omschakelen en wennen aan alle rumoer, omdat we net in alle stilte in een baai hadden gelegen. In het dorp waren allerlei typisch Noorse optredens te zien en kermis vond Lupita natuurlijk fantastisch.

 

  

Vanaf Flekkefjord zijn we vertrokken naar Farsund en hebben we de kaap bij Lista gerond. Het schijnt dat hier een aardig zeetje kan staan, maar er stond weinig wind dus we hadden niets te klagen. Farsund is een wat grotere stad met een strandje. ’s Middags zijn we dus even naar het strand geweest en daar stond een hele hoge duikplank van 12 meter. Uiteraard hebben we die even uitgeprobeerd.

Eergister hebben we de kaap bij Lindesnes gerond en op dit moment liggen we in Mandal. Ook die kaap moet je ruim ronden als er wat meer wind staat. Dat hebben we maar gedaan, want we hadden toch aardig wat wind (windkracht 6). Tussen de rotsen door laverend kwamen we met een noodvaart op Mandal af stuiven. Mandal is een redelijke stad en er is hier best veel te doen. Gisteravond hebben we even naar een bandje zitten kijken. Vandaag hebben we een heerlijke dag op het strand gehad. We zijn dus helemaal uitgerust en zijn klaar om morgen de zee op te gaan. Het plan is om naar Vlieland te varen. De kans is alleen aardig groot dat de wind naar zuidwest gaat draaien en dan moeten we misschien uitwijken naar Denemarken. We shall see…

 Onze positie

Het Lysefjord en de Kjeragbolten

Vrijdagochtend heb ik de mannen met een huurauto naar het vliegveld gebracht. Nadat ik ze daar had afgezet, ben ik nog een stukje verder gereden tot ik bij een mooi strand kwam. Daar heb ik een heerlijk stuk gewandeld om de tijd te doden. Diane en Michiel kwamen namelijk vroeg in de middag op het vliegveld aan. Samen met Diane en Michiel ben ik wat boodschappen gedaan en hebben we heerlijk eten gehaald. ’s Avonds heb ik weer de auto gepakt om Diana, Niklas en Lupita op te halen, het gezin is weer compleet.

Zaterdag zijn we op ons gemak richting het Lysefjord gevaren. We hadden weinig wind dus alles op de motor gevaren. Op zich wel goed, want op deze manier kan iedereen rustig inslingeren en in het fjord heb je ook kans op valwinden. Onderweg zijn we even gestopt bij de Preikestolen. Toch wel heel bijzonder om met je eigen boot onder aan een steile rotspartij van 600 meter hoog te liggen. We hebben het Lysefjord helemaal uitgevaren tot aan Lysebotn. Dit is het eind van het fjord en vanaf hier kan je de bergen op naar een ingeklemde steen op 1000 meter hoogte, de Kjeragbolten.

Zondag zijn we begonnen aan deze klim. Gedurende deze tocht ga je 3 bergen op en neer en leg je 10 kilometer af dus dat is aardig pittig. Ergens op het laatste stuk stonden we opeens in de sneeuw. Het uitzicht is echt prachtig en uiteraard moet je na een zware tocht toch even op die steen staan. De held van de dag was, zonder twijfel, Lupita. Als je 6 bent en met hulp van je grote broer zo'n tocht kan afleggen dan ben je een bikkel.

Nu liggen we ergens halverwege en genieten we van een lekkere BBQ. Nog een paar dagen en dan vliegen Diane en Michiel terug.

 Onze positie

Aangekomen in Stavanger

Na 82 uur zeilen kwamen we 15 juli rond 16:00 aan in Egersund. Het laatste stuk kregen we nog even een aardige windkracht 6 die gelukkig uit de goede richting kwam. We zeilde zo het fjord bij Egersund binnen en was even aardig opletten voor alle rotsen. Nadat we vast lagen hebben we met z’n vieren gelijk goed geproost op een mooie overtocht. Het was een lekkere zeiltocht en als crew vormen we een super team.

De volgende dag zijn we wat boodschappen gaan doen en zijn op ons gemak door het fjord richting zee gevaren. Wat een prachtige omgeving hier. Van bruggen heb je hier geen last, want je vaart overal onderdoor. Dat zouden ze in Nederland ook moeten doen. Het doel was om alvast een stuk richting Stavanger te varen en dan ergens een haven in te duiken. Helaas was er weinig wind en kwamen we niet heel veel verder noordelijk. Die nacht hebben we op het anker in een haventje gelegen.

Inmiddels liggen we in Stavanger vlakbij het oliemuseum. De zeiltocht hier naar toe was vooral met veel regen en harde wind die later op de dag af nam. Op dit moment schijnt hier de zon en je merkt dat het hier in het noorden veel langer licht blijft. Pas tegen 23:30 wordt het hier schemerig. We gaan zo nog even een goede afscheidsborrel drinken, want morgen vliegen de mannen naar huis en komt de “vakantiecrew”.

Onze positie 

Onderweg naar Noorwegen

We hebben de trossen losgegooid en zijn onderweg. Nadat we gister in de namiddag de boot vol hebben geladen met proviand zijn we vertrokken om de staandemast route door Amsterdam te varen. Bij aankomst in IJmuiden zijn we gelijk de zee op gegaan richting het noorden. Het plan is om in 3 dagen naar zuid Noorwegen te varen. Van daar uit varen we verder naar het noorden richting Stavanger. De crew bestaat op dit moment uit 4 man; Peter, Wil, Willem en ik (Elmar). In Stavanger stappen Diana, Niklas, Lupita, Michiel en Diane op. We hebben prachtig weer, alleen weinig wind. We genieten van het prachtige uitzicht, kijken voetbal (Brazilië tegen Nederland) en verwennen ons zelf met een heerlijke BBQ. En dat allemaal midden op zee!

In de eerste nacht trekt de wind wat aan en zeilen we met een flinke snelheid de goede kant op. Hier en daar kruisen we wat “Shippinglanes”, hebben contact met containerschepen via de marifoon en zijn druk in de weer met de zeilen. Tussen alle bezigheden wordt er gevist met succes, de WK finale geluisterd op de wereldontvanger (dankjewel Romain) en er worden dolfijnen rondom de boot gespot. Als crew vullen we elkaar goed aan, de afwisselingen lopen super en er kan redelijk goed geslapen worden.

Onze positie 

Zee-anker

Wanneer je groot water oversteekt, doe je een uitvoerige analyse van het weer en probeer je het juiste moment te vinden om de trossen los te gooien. Langer dan een week van te voren kun je het weer niet voorspellen. In slecht weer kan je altijd terecht komen, ook als het weer bij vertrek goed lijkt. Het enige wat je dan kunt doen, is voorbereid zijn. Daarom ben ik afgelopen winter bezig geweest met het maken van een zee-anker.

Een zee-anker gebruik je als er te veel wind en golven staan om nog veilig te kunnen zeilen. Het idee is dat je met je boot hangt achter een parachute die in het water ligt. De parachute heeft zoveel weerstand door het water dat je met je boeg in de wind en de golven blijft liggen. Op deze manier kan je midden op zee veilig een storm uitzitten.

Ik heb een remparachute van een straaljager zo gemaakt dat hij inzetbaar is als zee-anker. Belangrijk is dat je het zee-anker aan je boot vast maakt met 100 meter nylon touw (nylon voor de rek) en een stuk ketting. Het stuk ketting is bevestigd aan het zee-anker om er voor te zorgen dat hij onder water blijft.

Windgenerator / sleepgenerator

Om in voldoende stroom te voorzien, heb ik zonnepanelen geïnstalleerd. Om niet alleen afhankelijk te zijn van zon, heb ik een windgenerator aan boord. Deze windgenerator (Aquair 100) is ook om te bouwen als sleepgenerator.

Voor anker liggend, kan je de windgenerator aan een val hijsen. Bij mij past hij net tussen de mast en het staand want en kan hij vrij draaien. Het voordeel van deze constructie is dat de windgenerator geen storende vibraties in de boot veroorzaakt, omdat de lange val die vibraties dempt.

Van Video's

Haal je de wieken er af dan kan je een touw van 30 meter met daaraan een schroef bevestigen. Als je goede wind hebt met een lekkere snelheid door het water dan draait de schroef en genereer je behoorlijk wat stroom (rond de 5 ampère).

Zonnepanelen

Wat heb je nodig om autonoom te zijn op een zeilboot en niet naar de kant te moeten gaan?
Over diesel en water beschikken we gezien de grootte van de tanks voldoende. Voor proviand is ook voldoende plek, maar elektriciteit is altijd een issue. Je hebt de keuze om de haven in te gaan en de accus's op te laden aan de walstroom, je kan de aggregaat aanzetten of je kunt "stroom draaien" op de motor. De eerste optie beroofd je van de vrijheid die je ervaart als je op het anker ligt. De laatste twee beroven je van de je rust gezien de herrie aan boord. Blijft wind of zonne-energie over. Ik heb voor de laatste gekozen, omdat ik geen zin heb in de vibraties in het schip die een windmolen met zich mee brengt.

Dus heb ik twee zonnepanelen van elk 100 watt uit Duitsland laten komen. Waarom uit Duitsland? Omdat alle panelen uiteindelijk in China gemaakt worden (ook van de betere merken) en dit adres met een goede prijs kwam.

Belangrijkste van de hele installatie is de laadregelaar en hoe je de panelen aansluit (in serie of parallel). Om met het eerste punt te beginnen, heb ik gekozen voor een MPPT laadregelaar. Zonnepanelen leveren een voltage dat hoger ligt dan de laadspanning van accu's. Gewone laadregelaars gooien dit overtollige vermogen weg en de MPPT regelaar zet dit overtollige vermogen om in extra ampères laadstroom. V.w.b. het tweede punt heb ik er voor gekozen om de panelen in serie te zetten. Het voordeel is dat er sneller voldoende spanning is om te kunnen laden en dus de effectieve laadtijd langer is van vroeg in de morgen tot laat op de dag. Nadeel is dat als er schaduw op 1 van de panelen valt de hele keten van panelen wat minder presteert. Bij parallel schakeling is het precies andersom; minder last van schaduw v.w.b. de hele keten, maar minder effectieve laadtijd.

Om de panelen t.o.v. de zon te kunnen stellen, heb ik twee aluminium paaltjes gemonteerd, zodat de panelen in hoogte verstelbaar zijn. Maximale laadstroom die ik tot dusver heb gezien, is 8 ampère.