vrijdag 25 maart 2016

Saint Lucia/Martinique/Dominica

Wir planen unsere Weiterreise nach Martinique fuer Samstag 12. Maerz. Erst muessen wir hier auf Saint Lucia vorlaeufig Abschied von unseren Freunden von Sailaway nehmen. Sie haben fuer die naechsten Monate einen anderen Zeitplan. Wir wollen jedoch schnell nach Martinique. Dort warten unsere Freunde von Swede Dreams und wir bekommen Besuch aus Holland. Wir starten also gegen Mittag fuer unseren Trip von 33 Seemeilen nach Fort-de-France. Es ist wieder Zeit den Angelwettkampf zu verfolgen. Alle Materialien werden auf Vordermann gebracht. Doch weder der Haken von Elmar noch der Haken von Niklas ist schmackhaft genug fuer einen Fisch. Es seht also noch 1:0 fuer den Kapitaen. Wir erreichen  die Hauptstadt von Martinique recht zuegig und die franzoesische Fahne weht auf dem Berg. Wir erreichen europaeisches Grundgebied mitten in der Karibik. Den Abend verbringen wir mit unseren Freunden auf der Swede Dreams. Wir haben uns in Cameret sur Mer in Frankreich kennengelernt und viele gemeinsame Stunden bis Baionas verbracht. Die Mannschaft von diesem schwedischen Boot  auf der anderen Seite des Ozeans wieder zu sehen, ist jedem eine wahre Freude.

Als wir am naechsten Tag in den ersten Supermarkt seit Monaten mit europaeischen Produkten gehen, wissen wir nicht, wo wir als erstes schauen muessen und was wir eigentlich kaufen wollen. Ihr koennt euch wahrscheinlich nicht vorstellen, mit welch komischen Gefuehl wir durch die Gaenge laufen. Wir sind in den letzten Monaten nicht verhungert und haben uns es mit frischem Fisch kulinair gut gehen lassen, aber die Fuelle an Produkten, welche uns hier angeboten werden, ist eine Wohltat. Endlich mal wieder ein Stueckchen Wurst fuer einen normalen Preis, Camenbert haben wir schon lange nicht mehr gegessen und ein Jogurt zum Fruehstueck ist der wahre Genuss. Wir schlagen also voll zu und die Wasserlinie am Boot versinkt wieder im Meer :-)


Zur Abwechslung fuer diese recht grosse Stadt segeln wir 3 Seemeilen in eine bekannte Schnorchelbucht, Anse Noire. Die Ruhe und die Zeit mit unseren Freunden hier tut uns gut. Eine Klippe faellt Elmar besonders ins Auge. Das Abenteuer ruft und ein Absprung aus 10m Hoehe sollte doch moeglich sein. Wir sehen das Einheimische den Sprung auch wagen und somit ist voellig klar, dass Elmar es nicht lassen kann, auch zu springen. Wir schnorcheln und die Maenner versuchen wieder einmal Fische in Vielzahl aus dem Wasser zu holen, jedoch ohne Erfolg. Einige kleine Lobster werden gefangen, aber es lohnt sich nicht hierfuer den Grill anzuschmeissen.


Wir muessen zurueck nach Fort-de-France um unseren Gast fuer die naechten 10 Tage abzuholen. Opa Theo nimmt sich die Muehe uns hier zu besuchen. Bevor wir ihn am 20. Maerz am Flughafen abholen, muss erst noch ein Mietwagen geregelt werden. An einem Samstag ein Auto auf einer karibischen Insel zu mieten und dann noch der Hauptstadt erweist sich doch schwieriger als wir dachten. Wir benoetigen einen halben Tag um ueberhaupt jemanden zu finden, der ein Auto vermietet.Aber letztendlich treffen wir einen Einheimischen, der uns sein eigenes Auto fuer einen guten Preis zur Verfuegung stellt.  Bevor wir Theo am Sonntagabend abholen, erkunden wir noch ein wenig die Insel. Wir fahren nach Saint Anne und treffen hier noch einmal unsere deutschen Freunde von That's Life. Auch von ihnen muessen wir Abschied nehmen. Susanne und Thomas werden wieder Richtung Sueden fahren und dort ihre Reise fortsetzen. Wir besuchen noch ein Mahnmal der Sklavenzeit bevor wir Theo mit einer Verspaetung von 4h endlich auf Martinique begruessen koennen. Eine super willkommene Abwechslung! Wir sind etwas muede von all den vielen Eindruecken und die Luft ist ein wenig raus. Mit Theo an Bord kommt wieder frischer Wind an Bord der September Blue und die Stimmung steigt wieder. Lupita will Opa ihr Wissen und Koennen hier an Bord zeigen. Und so wird Theo gleich darauf hingewiesen, dass er waehrend des Duschens nicht so viel Wasser verbrauchen darf :-0  und den Deckel vom Klo zumachen muss. Opa muss auch gleich ein Diktat abnehmen - 0 Fehler. Theo ist stolz auf sein Enkelkind. Wir geniessen Lupita ihre Begeisterung und muessen viel ueber ihre Kommentare lachen.


Am naechsten Morgen besuchen wir den Wasserfall von Saut-Gendarme. Die Fahrt dorthin fuehrt uns durch kleine Doerfer und durch dichten Regenwald. Wir nehmen ein erfrischendes Bad im Wasserfall. Theo ist das Wasser zu kalt. Er schaut vom Rand zu. Beim Ausparken des Auto bleibt die Stossstange an der Bordsteinkante haengen. Diese liegt jetzt auf Halbmast vorm Auto. Wir muessen schon ein wenig darueber lachen, dass uns dies passiert. Aber es ist ein altes Auto mit vielen Kratzern und Beschaedigungen und die Stange war auch bereits mit einer extra Schraube am Fahrgestell angeschraubt. Und so kann unser handwerklich begabter Kapitaen den Schaden wieder reparieren oder besser gesagt, die Stange auf ihren Platz mit einer weiteren Schraube festmachen. Am Abend sind wir zu einer kleinen Geburtstagsfeier auf der Swede Dreams eingeladen. Luna feiert ihren 7. Geburtstag.


Am 22.03. verlassen wir Fort-de-France. Theo sein erster Segeltrip. Bei guten Segelbedingungen meistert er die 15 Seemeilen hervorragend. Wir liegen hier mit Swede Dreams, Traumtaenzer und Chara vor Anker. Peter und Leni von der Chara sehen wir hier  nach Monaten endlich wieder. Es ist immer wieder eine Freude die Mannschaften von anderen Boten wiederzusehen und die Erlebnisse der Reise auszutauschen.


Der richtigen Feuertaufe muss Theo sich am 24. Maerz unterziehen. Bei Windstaerke 6-7 legen wir 40 Seemeilen von Fort-de-France nach Rosseau auf Dominica in 5h ab. Das ist echt super schnell. Theo meistert es hervorragend und geniesst von diesem Segeltrip. In den naechsten Tagen werden wir die Insel ein wenig erkunden und schon bald wieder Richtung Guadelalope aufbrechen.

Saint Lucia/Martinique/Dominica


We planen het vervolg van onze reis na Martinique voor 12 maart. Maar eerst moeten we hier op Saint Lucia voorlopig afscheid nemen van onze vrienden van Sailaway. Zij hebben voor de komende maanden een andere planning dan wij. Wij willen door naar Martinique, want daar wachten onze vrienden van Swede Dreams en wij krijgen visite uit Nederland. Wij vertrekken dus tegen de middag voor onze trip van 33 zeemijlen naar Fort-de-France. De weersomstandigheden laten het toe om de viswedstrijd te vervolgen. Het hele materiaal wordt klaar gestoomd voor deze competitie. Maar noch de haak van Elmar noch die van Niklas is smakelijk gnoeg voor de vissen. Dus het is nog steeds 1:0 voor de kapitein. Wij bereiken de hoofdstad van Martinique vrij spoedig en de franse vlag zien we al in de verte waaien op de berg. We bereiken europees grondgebied midden in de caraibean. Die avond zitten we met onze vrienden op de Swede Dreams. Wij hebben elkaar in Camaret sur Mer in Frankrijk leren kennen en vele uren samen tot Baiona in Spanje verbracht. De bemanning van de zwedse boot aan de andere kant de oceaan weer te zien is voor iedereen een groot vreugde.

Als we de volgende dag voor het eerst weer in een supermarkt met europese producten staan, weten we echt niet waar we als eerst moeten kijken en wat we ook alweer wilden kopen.  Jullie kunnen het je misschien niet voorstellen met welk raar gevoel wij door de gangpaden lopen. Wij zijn zeker niet uitgehongerd de laatste maanden en wij hebben het met vers vis culinair goed gehad maar dit assortiment aan producten is echt een verwennerij. Wij slaan toe en de waterlijn van de boot verdwijnt weer in de zee :-).

Voor de afwisseling zeilen wij uit de grote stad 3 zeemijlen verder in een bekende snorkelbaai, Anse Noire. De rust en de tijd met onze zweedse vrienden doet ons goed.  Een rotswand valt Elmar in het oog. Het avontuur roept en een sprongetje van 10 meter zou toch mogelijk moeten zijn. Wij zien lokale mensen springen en daarmee is het duidelijk dat Elmar het ook niet kan laten om te springen. Wij snorkelen en de mannen proberen weer een groot aantal aan vissen binnen te halen maar zonder succes. Alleen de vangst van een paar kleine lobsters laat zien dat ze de hele dag op pad waren, maar de barbeque steken we er niet voor aan.


Wij moeten terug naar Fort-de-France om onze gast voor de volgende 10 dagen op te halen. Opa Theo neemt de moeite ons hier te bezoeken. Voordat we hem op kunnen halen, moeten we eerst een huurauto regelen. Op een zaterdag een auto huren op een caribisch eiland en dan nog in de hoofdstad gaat toch moeilijker dan we denken. We hebben een halve dag nodig om ueberhaupt iemand te vinden die een auto voor ons heeft. Uiteindelijk vinden we een lokale die ons zijn eigen auto voor een goede prijs aanbiedt.

Voordat we Theo zondagavond op het vliegveld ophalen, verkennen wij nog een beetje het eiland. Wij rijden naar Saint Anne en zien onze vrienden van That's Life. Ook van hun moeten we afscheid nemen want ze reizen verder richting het zuiden. Wij bezoeken nog een monument uit de slaventijd voordat we Theo met een vertraging van 4 uur hier op Martinique mogen begroeten. Het is gezellig om hem aan boord te hebben. Wij zijn een beetje moe van al de indrukken van de afgelopen maanden en deze afwisseling komt op het goede moment. Met Theo aan boord komt weer wat nieuw leven aan boord. Lupita wil Opa meteen laten zien wat ze allemaal weet en kan. En zo wordt Theo er meteen op geattendeerd dat hij niet zo veel water tijdens het douchen moet gebruiken :-0 en de deksel van het toilet dicht moet doen.  Opa moet ook meteen een dictee afnemen - 0 fouten. Theo is trots op zijn kleinkind. Wij genieten van Lupita haar ethousiasme en moeten vaak over haar opmerkingen lachen.


De volgende dag bezoeken we de waterfal van Saut-Gendarme. De rit daar naartoe gaat door kleine dorpjes en regenwoud. Wij nemen een verfrissend bad. Theo vindt het te koud. Hij kijkt lekker van de kant toe. Bij het uitparkeren van de auto blijft de bumper hangen op de stoep. Deze ligt nu half verbogen op straat. Wij moeten er wel een beetje over lachen dat ons dit gebeurt. Maar gelukkig is het al een oude auto met hier en daar wat beschadigingen en de bumper zat al met een extra schroef vast aan het spatbord. En zo kan onze handige kapitein de schade weer repareren of beter gezegd, de bumper weer vastzetten met nog een schroef. De avond verbrengen wij aan bord van Swede Dreams. Luna viert haar 7e verjaardag.

Op 22 maart verlaten we Fort-de-France. Theo gaat voor zijn eerste zeiltripje. Bij goede omstandigheden voldoet hij de volgende 15 zeemijlen met bravour. Wij liggen met Swede Dreams, Traumtaenzer en Chara voor Anker. Peter en Leni van de Chara zien we na maanden weer terug. Het is altijd erg leuk om de bemanning van andere boten weer te zien en de belevenissen uit te wisselen.



De echte vuurdoop voor Theo is geplant voor 24 maart. Met windkracht 6-7 zeilen we de 40 zeemijlen van Fort-de-France na Rosseau op Dominica in ruim 5 uur. Dat is echt super snel. Theo doet het fantastisch en geniet er van. De volgenden dagen zullen we dit eiland een beetje verkennen en al snel weer aan onze reis naar Guadelalope moeten denken.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten